Afgelopen zaterdag was het behoorlijk druk in het altijd rokerige, maar relaxte Get Rhythm. Ik heb geen idee wat de opbrengst voor Kika is geweest, maar het zal ongetwijfeld de moeite waard zijn geweest. Op 16 januari is er opnieuw een benefiet-avond voor Kika in The Little Cave in Rotterdam. Als je zin hebt in een avondje coverbands en je wilt gelijk een goed doel steunen, dan moet je er zeker bij zijn.
Voor het eerst speelde ik solo in Get Rhythm en dat was ook wel eens leuk. Het geluid was wat mij betreft, zoals altijd bij Arie en Jos, uitstekend. Morgenavond wordt daar trouwens weer ‘gewoon’ gerepeteerd met Cradle. Een week later mogen we met Flowers for Francis de oefenruimte in om de de roestige kastjes weer aan te zwengelen voor het optreden op 19 december in De Gonz in Gouda. Die avond spelen ook onze Belgische vrienden van Silver Cross die op hun beurt weer hebben gezorgd voor een optreden van Cradle op 23 januari in België.
Zo gaat dat. Inmiddels ontstaat er een uitgebreid netwerk van bands en zalen. Het wordt dan ook de hoogste tijd om een volgende stap met etf bookings te gaan zetten. Het is onderhand meer dan een full-time baan aan het worden. Zolang ik nog word gesponsord door het UWV (en ik daarmee weer voor werkgelegendheid zorg: het één kan uiteindelijk niet zonder het ander…) is dat allemaal goed te doen. Maar liever ben ik niet afhankelijk van het gedrocht UWV. Dat tegenwoordig door het leven gaat als werkbedrijf. Dan weet je dat ook weer…
Ook mooi was eerder deze week het bericht van Sounds For Sure, waar de EP “Extended Play” is uitgeroepen tot cd van de maand. Als je ‘m nog niet hebt: bestel ‘m en je hebt het schijfje snel in huis. Vanavond word je in het programma J3 van Omroep Zuidplas weer met een track van de EP verwend. Luisteren dus naar de Jannen die het ‘ook namens mijn vrouw’ ongetwijfeld weer enorm naar hun zin zullen hebben.
Gisterenavond was Peter, je weet wel, die jongen die ooit wel eens in Cradle drumde, hier op bezoek. Natuurlijk werden er ook heel wat anekdotes uit de mistige gebieden van ons brein opgediept. Het zou leuk zijn om in die oude bezetting weer een keer een reünie-optreden te doen. Dus wie weet… Waar rook is zijn de rapen nog niet zo gaar dan ze worden opgediend.
Ondertussen raast er een stevige wind door het land, wordt het water flink opgestuwd en zijn de gevolgen hier en daar al merkbaar. Geen feest. Officieel is het nog herfst en zo ziet het er ook uit, maar toch vind ik het verdacht. Het is (weer) te warm voor de tijd van het jaar. Een echte winter kennen we allang niet meer. Hoewel… Allang? Zo lang geleden was het niet, maar dat er een omslag in het weerbeeld is, is wel duidelijk. Er is geen weg terug en als er die er zou zijn dan zijn de domste dieren niet in staat om letterlijk het tij te keren. Nee, gewoon doorgaan met ontbossen, opwarmen, pappen en nathouden. Nat zal het zeker worden. En ik doe er ook aan mee. Net zo hard. Maf, maar waar. De meest destructieve diersoort heeft de aarde geclaimd en we zullen het weten. Nu maar hopen dat ik nog wat plezier kan beleven aan de verkoop van mijn domein hetwaterstijgt.nl…
Voorlopig doet dat in ieder geval prima dienst als website voor de perikelen rondom de virtuele club JV70. Inmiddels actief in de zevende divisie van het intrigerende voetbalmanagersspel Hattrick. Zoals verwacht begon de club prima aan het seizoen, maar ziet het er naar uit dat de derde plek het einddoel wordt. Prima voor een debutant en maar goed ook. Gelijk doorstoten naar de zesde divisie zou trainingstechnisch en financieel onhandig zijn geweest. Eerst nog maar een seizoen bouwen aan een mooi team.
Wat nou wateroverlast?
Over overlast gesproken: als je binnenkort iets hoort knallen, dan kan het zomaar een of andere energiebotsing in Zwitserland zijn. Hoog of laag, daar wil ik vanaf zijn, maar botsen doet het. De CERN-deeltjesversneller, ook weer zo’n huzarenstukje van menselijk onvermogen, is weer in werking gezet. Zo zouden we meer te weten komen over het ontstaan van de aarde en haar omgeving: de fundamentele bouwstenen van materie. Je weet wel. Hoe dan ook: weten hoe het is ontstaan is leuk, maar echt zinvol is het niet als je weet hoe het eindigt. Ik zie het al helemaal voor me: zo’n Eurekaanse wetenschapper die juichend en gek van euforie door zijn lab rent, want: “Jaaahahahaaa eindelijk! Nu weten we het!” en precies op dat moment: KABOEM!
Geweldig.
Het zou het ultieme vuurwerk voor een desastreuze jaarwisseling zijn. Ach ja… Het Einde der Tijden, wie is er niet groot mee geworden?
Ah, kijk eens aan, de kaartjes voor de film 2012 zijn binnen! Moet ik ineens denken aan Nieuw-Rotterdam…
Laatste reacties