Goed bezig

Nee, nee, nee.
Niets meer willen.
Geen ja, maar nee.

Eeuwige twijfelaar en draaikont eerste klas.
Dat ben ik.

Ik wil niets.
Jawel, verdwijnen. Dat wil ik.
Anoniem verder.
Net als in The Men in Black.
Niet meer bestaan in systemen.
Sporen wissen.
Rust.
Dat wil ik.

Geen Hyves.
Geen MySpace.
Geen websites om bij- en te onderhouden.
Geen telefoon.
Geen televisie.
Geen kranten.
Geen informatie.
Geen prikkels.
Alleen maar stilte.

Waar doe ik het voor?
Wat houd mij op de been?
Is het mijn muziek?
Is het mijn schrijven?

Zelfs aan die dingen twijfel ik dagelijks.
Dag in, dag uit.
Alles is onrust.
Alles is moeten.
En ik wil niets moeten.

Geen feestjes.
Geen verplichte leuke dingen doen (want de zon schijnt).
Geen bloemen.
Geen bezoek.

Laat me met rust.
Laat mij alleen.

Maar ik wil niet alleen zijn.
Ik wil jou wel om me heen.
Niet alleen ik en mijn fatale gedachten.
Mijn hang naar destructie.
Mijn bloederige fantasieën.
Mijn schepen verbranden.
Mijn doodswens.
Mijn depressies.
Waar, is de liefde.
Waar, is de passie.
Waar, is mijn leven.
Waar, ben ik.
Maar wie ben ik.
Ben ik.
Ik.

De wereld draait om mij.
De zon, de maan, de sterren.
Alles draait om mij.
Om duizelig van te worden.
Balans en evenwicht.
Plat op m’n bek gaan.
Altijd weer.
En steeds opnieuw.

Opstaan en weer doorgaan.
En leren.
Zelfkennis.
Introspectie.
Weten, weten, weten is geen doen.
Geen doen.
Het is geen doen.

Passief.
Nutteloos.
Futloos.

Ik ben passie.
Ik ben agressie.
Ik ben oneerlijk.
Ik ben onbetrouwbaar.
Op mij kun je niet bouwen.
Op mij kun je niet rekenen.

Ik geef, ik geef, ik geef.
En dan neem ik alles weer terug.
Om gek van te worden.

Stopt deze gedachtenstroom?
Stopt de stortvloed aan woorden?
Stopt deze herhaling van zetten?
Stop zetten.
Aan.
Uit.
Knop.
De stekker er uit.

Akoestisch.

~ door egoecho op 3 mei, 2008.