Eindeloos

Schrijven.
Waarom zou ik schrijven.
Voor wie.
Voor wat.
Voor waarom.

Waarom ook niet.
Schrijven maar.
Huppekee.
En weer een paar letters in de goede volgorde der Nederlandsche Taal.

Flauwe grapjes.
Spelen met woorden.
Woordspel.
Speling van het lot.
Het lot tarten.
Dat is een taart met een a te weinig.
Een aangebroken taart.
Heeft al iemand aangezeten.
Nou, dan hoef ik ‘m niet.

De actualiteit: Scheiden.
Een kutwoord.
Maar wat is eigenlijk een kutwoord.
Kut is al een woord op zich.
Beetje overkill dus.
Net als lulwoord.
Daar is een nette versie van: lidwoord.

Dat brengt me bij de volgende dubieuze openingszin:
“Leden der Staten Generaal”.
Algemene lullen die overal en nergens te vinden zijn, dus.
Of in alle hoedanigheden.
Het is maar net hoe je Staten interpreteert.
Hoe dan ook, er passen vele lullen in een hokjesgeest.
Terwijl geesten toch vooral in flessen zitten.
Hokjesflessengeest.
Flessenhokjesgeest.
Een hok met flessen speciaal voor thuisloze geesten.

Thuisloos.
Zonder thuis.
Wat is thuis?
Een T-huis.
Een plek waar je thee kun drinken met een T-shirt aan.
Lastig kiezen als het T-huis zich op een T-splitsing bevindt.
Vlakbij de TT van Assen.
“Dat is dan twee T voor de damesss… Kijk eens aan. Suiker staat op de servicetafel. En een fijne dag nog!”

Tassen vol T.
T-Tassen.
TT Assen.

Waar rook is, is vuur.
En uiteindelijk een hoopje as.
Meerdere hoopjes: Assen.
Stoffige boel.

Ashes to ashes, dust to dust.
Ik geloof er geen reet van.
Ik geloof sowieso weinig.
Geloven vind ik naïef en benauwend.
Niks mag en alles moet.
Inspelen op schuldgevoel.
Dan hoef je nooit naar jezelf te kijken.
Verstoppertje spelen.

Religion part 1 & 2 (Public Image Ltd/PiL).
Een waarheid als een koe.
Geloof ik.

Hoe waar is een koe.
In India twijfelen ze daar niet aan.
De Koe is Heilig.
In het westen hebben we ook Heilige Koeien.
En daar geloven we heilig in.
Niet heel gezond.
En ook behoorlijk naïef.
Misschien kan Het Stalen Ros in de nabije toekomst alsnog Zalig worden verklaard?

En zo blijft taal vervoeren.
Mobiliteitszin.
Letters vormen woorden.
Woorden vormen zinnen.
Zinnen vormen alinea’s.
Alinea’s vormen teksten.
Teksten vormen pagina’s.
Pagina’s vormen boeken.
Boeken vormen boekenkasten.
Boekenkasten vormen bibliotheken.
Bibliotheken vormen gebouwen.
Gebouwen vormen skylines.
Skylines vervormen de horizon.
De horizon, de verte, de vermoedelijke eindeloosheid.

Aan alles komt een einde.

~ door egoecho op 2 september, 2008.