Roereitje erbij?

Hm…
Zal ik weer schrijven dat ik alsmaar geen zin heb om te schrijven?
Maar dan ga ik weer zo’n potje oeverloos zitten ouwe zeiken.
Zit ook niemand op te wachten.
Ik ook niet.
Want zeiken zonder oevers = watersnood.
En watersnood is een hoop ellende.
Denk ik.
Nou nee, ik moet er vooral niet aan denken.
Watervrezig als ik ben.
Echt watervrees is het ook weer niet.
Pas zodra de bodem niet zicht- en/of voelbaar is.
Dan spring ik er niet in.
Koudwatervrees is het ook niet, want zelfs als het een aangename temperatuur zou zijn, dan nog doe ik het niet.

En er gebeurt genoeg om over te schrijven.
Terri vult constant haar lijstje aan.
Er ligt nog een vel papier met woorden voor haar Wiki.
Het idee spookt zelfs rond om haar Wiki nog wat uit te breiden.
Nu ze sinds 1 september naar school gaat, is er hier en daar al wat opgevangen aan uitspraken.
Geinige kost.
Vind ik.

Liedjes dwalen continue door mijn warrige hoofd.
Gekke vertaalslagen, echt te hilarisch om allemaal op te noemen.

Klaverjassen is al een poosje niet meer aan de orde.
Ik denk dat Ad en Jan niet meer durven.
Maar het kan ook een kwestie van tijdgebrek zijn.
Hoewel tijdgebrek niet echt bestaat.
Het heeft alles te maken met prioriteiten stellen.
Prioritijd.
Maar nu val ik in herhaling.
Heb ik al eens erg grappig over gewoordspeeld.

Dat is misschien wel het grootste punt.
Ik denk dat ik in herhaling ga vallen.
Of werkt het zo dat als ik denk dat ik in herhaling val, dat het dan ook echt gebeurt.
De zichzelf vervullende voorspelling (ook al eens besproken).
Soms is herhaling de toverkracht van reclame.
Maar dit is geen reclameblog (op zich natuurlijk een uitermate mooie woordgrap: reclameblog in plaats van reclameblok).

Nog erger wordt het als een zelfbenoemde schrijver zijn eigen woordgrappen uitlegt.
Het is toch geen legpuzzel?
Legbatterij-ei.
Of: Leg een batterij, ei.
Over onmogelijk gesproken… Tss!

Inmiddels zijn we al weer heel wat tekens, woorden, zinnen, spaties en witregels verder, maar heel zinvol was het nog niet.
Maar ik pretendeer ook niet zinnig te zijn.
Of dubbelzinnig.
Onzinnig.
Geen zin.

Zie ja, daar ga ik weer.
Gemaakte grappen nemen geen keer.
Hohoho, het is nog te vroeg voor uitgemolken Sinterklaasrijmpjes.
Ook dat is relatief, want de pepernoten zijn al weer uit de magazijnen gereden en schapsgewijs gestapeld.
Zelf de Hé, Ma! heeft al rekken voor chocoladeletters staan.
En zij zijn vast niet de eerste.

Ik ben nog maar amper bekomen van de zomer die allang geen zomer meer is en nu moet ik alweer de confrontatie aangaan met mannen met witte baarden die ieder moment de hoek om kunnen stormen.
Kijk, als het mannen met zwarte baarden zijn, dan weet je dat zij meer weten en dat je dan dus vooral een eindje met ze mee moet rennen.
Behalve als ze deel uitmaken van een zelfmoordexpeditie; dan kun je alleen maar hopen dat Allah zo Akbar is dat ook jij als onwetende varkensvreter een afgelebberde maagd tot je beschikking hebt als je in duizendenéén stukken het HiernaMoslims wordt binnengeveegd.

Ondertussen gebeurde er nog van alles in mijn gelukscurve.
Wat te zeggen van een onverwachte opkomst aan publieke belangstelling voor The Weak And The Strong in NIVON?
Het is alweer bijna twee weken geleden, maar ik ben er nog ondersteboven van.
Op zich jammer dat het daarbij bleef, maar dat mag geen naam hebben.
Die zes bezoekers wel (in willekeurige volgorde): Anton, Marieke, Pepijn, Nina, Csilla, Jacomine: jullie aanwezigheid werd zeer gewaardeerd.
Dat je het weet.
En natuurlijk waren jullie niet echt de enige aanwezigen.
Maar ik had het over bezoekers.
En dat is een ander slag mensen.

De avond ervoor voegde Cradle een memorabel optreden aan haar lijstje toe.
In Belgenland weten ze nu ook wat een strakke set inhoudt.
En dat is geen Manneken Pis!

Terug naar de kleinste dame in mijn gezelschap.
Het eerste echte gesprek met De Juf zit er op.
Terri mag blijven, we hoeven niet op zoek naar een andere school.
Haar gedrag ende vlijt worden zeer geapprecieerd.

Dan is er een ruime twee weken geleden (zo lang alweer?) ook bekend geworden dat JV70 zich niet heeft weten te handhaven in de achte divisie.
Het Bestuur was voorbereid op de terugkeer naar divisie negen, maar desondanks was er sprake van een teleurstelling.
Inmiddels staat het vizier weer op scherp en pochen de fans al van een heuse kampioenskandidaat.
We zullen zien.

Zo is het bijna eind oktober en mogen we ons op muziekgebied weer verheugen op de komst van onze Engelse vrienden.
Calvin Party komt de laatste week van oktober naar Nederland en wij van Cradle reizen fijn een stukje met ze mee.
Om het feest compleet te maken trapt de CP/C-combinatie de maand november af in muziektempel Taverna.
Heel veel mooier kan die maand niet beginnen.

Morgen staat mijn eerste bezoek sinds juli aan de UWV-vrienden op de agenda.
Arbeitssturmführer besuchen.
Ik weet nog niet in welke gedaante ik kom.
Volgens het bijgevoegd rapport was ik eerst een docent en later een docente.
Vinden ze het gek dat ik een identiteitscrisis doormaak?

Oh, ja, ook leuk was de J3-uitzending van afgelopen maandag.
De uitzending had als thema Het Zwarte Goud.
Twee uur lang fijn plaatjes draaien.
En we hadden deze keer een gast.
Een razendenthousiaste Bertje die met een plasser van heb ik jou daar twee uur lang door de LON sopte.
Dat noem je in spreektaal een zogenaamde Haagse Pikkienees.

Veel gekker wordt het niet.

~ door egoecho op 7 oktober, 2008.