Daar had geen hond naar gekraaid.

Klagen van steen tot been.

Zo klaar als een huissie.

Eén vlag maakt nog geen modderschuit.

Dan help ik jullie uit de boot.

Het is niet een nieuwe opzienbaring.

We zijn weer eens blij gemaakt met een dooie mug.

Ik wil je niet in een zwart daglicht zetten, maar…

Daar durf  mijn vingers niet voor te branden.

We gaan geen zwarte pieten toesturen.

We gaan geen zwarte pieten uitdelen.

Zien maakt honger.

Uit de kast lokken.

Punt om punt.

Jij moet effe indimmen

Er met twee ogen intrappen.

Nu is het paard van stal!

Er is vast een gat aan te mouwen.

In de kast jagen.

Ervaringen uitdelen.

Dikke koek en ei.

Als je dan het hek van de dam haalt.

Gezien het toonbeeld.

Een spaak in het wiel steken.

Dan sla je onzin uit.

Hij kijkt het door de vingers.

Ze zien mij altijd boven het hoofd.

Ik zit in de war.

Nou vraag ik u af.

De kok horen fluiten, maar niet weten waar de ketel staat.

Door het bos de bomen niet meer zien.

Waar vuur is, is rook.

Het kwaad is geschoten.

De eindjes bij elkaar knopen.

Ze vallen door het ijs.

Gisteren is de bom echt gevallen.

Hij is door de mazen van de wet gekropen.

Het is weer bagger en boos.

Je voeten in het zand steken.

Zuig je weer wat uit je mouw.

Dat komt niet van de vloer.

Vlieg- en kunstwerk.

Daar verlies je geen buil aan.

Aan de bel kloppen.

We moeten het doen met de riemen die we hebben.

Ik heb daar geen hoge hoed van op.

We hebben de moed genomen.

Van de goede zaak voor de orde.

Even tussen twee lippen door.

Nu krijg je het tussen neus en lippen mee.

Afgelopen zaterdag was het behoorlijk druk in het altijd rokerige, maar relaxte Get Rhythm. Ik heb geen idee wat de opbrengst voor Kika is geweest, maar het zal ongetwijfeld de moeite waard zijn geweest. Op 16 januari is er opnieuw een benefiet-avond voor Kika in The Little Cave in Rotterdam. Als je zin hebt in een avondje coverbands en je wilt gelijk een goed doel steunen, dan moet je er zeker bij zijn.

Voor het eerst speelde ik solo in Get Rhythm en dat was ook wel eens leuk. Het geluid was wat mij betreft, zoals altijd bij Arie en Jos, uitstekend. Morgenavond wordt daar trouwens weer ‘gewoon’ gerepeteerd met Cradle. Een week later mogen we met Flowers for Francis de oefenruimte in om de de roestige kastjes weer aan te zwengelen voor het optreden op 19 december in De Gonz in Gouda. Die avond spelen ook onze Belgische vrienden van Silver Cross die op hun beurt weer hebben gezorgd voor een optreden van Cradle op 23 januari in België.
Zo gaat dat. Inmiddels ontstaat er een uitgebreid netwerk van bands en zalen. Het wordt dan ook de hoogste tijd om een volgende stap met etf bookings te gaan zetten. Het is onderhand meer dan een full-time baan aan het worden. Zolang ik nog word gesponsord door het UWV (en ik daarmee weer voor werkgelegendheid zorg: het één kan uiteindelijk niet zonder het ander…) is dat allemaal goed te doen. Maar liever ben ik niet afhankelijk van het gedrocht UWV. Dat tegenwoordig door het leven gaat als werkbedrijf. Dan weet je dat ook weer…

Ook mooi was eerder deze week het bericht van Sounds For Sure, waar de EP “Extended Play” is uitgeroepen tot cd van de maand. Als je ‘m nog niet hebt: bestel ‘m en je hebt het schijfje snel in huis. Vanavond word je in het programma J3 van Omroep Zuidplas weer met een track van de EP verwend. Luisteren dus naar de Jannen die het ‘ook namens mijn vrouw’ ongetwijfeld weer enorm naar hun zin zullen hebben.

Gisterenavond was Peter, je weet wel, die jongen die ooit wel eens in Cradle drumde, hier op bezoek. Natuurlijk werden er ook heel wat anekdotes uit de mistige gebieden van ons brein opgediept. Het zou leuk zijn om in die oude bezetting weer een keer een reünie-optreden te doen. Dus wie weet… Waar rook is zijn de rapen nog niet zo gaar dan ze worden opgediend.

Ondertussen raast er een stevige wind door het land, wordt het water flink opgestuwd en zijn de gevolgen hier en daar al merkbaar. Geen feest. Officieel is het nog herfst en zo ziet het er ook uit, maar toch vind ik het verdacht. Het is (weer) te warm voor de tijd van het jaar. Een echte winter kennen we allang niet meer. Hoewel… Allang? Zo lang geleden was het niet, maar dat er een omslag in het weerbeeld is, is wel duidelijk. Er is geen weg terug en als er die er zou zijn dan zijn de domste dieren niet in staat om letterlijk het tij te keren. Nee, gewoon doorgaan met ontbossen, opwarmen, pappen en nathouden. Nat zal het zeker worden. En ik doe er ook aan mee. Net zo hard. Maf, maar waar. De meest destructieve diersoort heeft de aarde geclaimd en we zullen het weten. Nu maar hopen dat ik nog wat plezier kan beleven aan de verkoop van mijn domein hetwaterstijgt.nl…

Voorlopig doet dat in ieder geval prima dienst als website voor de perikelen rondom de virtuele club JV70. Inmiddels actief in de zevende divisie van het intrigerende voetbalmanagersspel Hattrick. Zoals verwacht begon de club prima aan het seizoen, maar ziet het er naar uit dat de derde plek het einddoel wordt. Prima voor een debutant en maar goed ook. Gelijk doorstoten naar de zesde divisie zou trainingstechnisch en financieel onhandig zijn geweest. Eerst nog maar een seizoen bouwen aan een mooi team.

Wat nou wateroverlast?

Over overlast gesproken: als je binnenkort iets hoort knallen, dan kan het zomaar een of andere energiebotsing in Zwitserland zijn. Hoog of laag, daar wil ik vanaf zijn, maar botsen doet het. De CERN-deeltjesversneller, ook weer zo’n huzarenstukje van menselijk onvermogen, is weer in werking gezet. Zo zouden we meer te weten komen over het ontstaan van de aarde en haar omgeving: de fundamentele bouwstenen van materie. Je weet wel. Hoe dan ook: weten hoe het is ontstaan is leuk, maar echt zinvol is het niet als je weet hoe het eindigt. Ik zie het al helemaal voor me: zo’n Eurekaanse wetenschapper die juichend en gek van euforie door zijn lab rent, want: “Jaaahahahaaa eindelijk! Nu weten we het!” en precies op dat moment: KABOEM!
Geweldig.

Het zou het ultieme vuurwerk voor een desastreuze jaarwisseling zijn. Ach ja… Het Einde der Tijden, wie is er niet groot mee geworden?

Ah, kijk eens aan, de kaartjes voor de film 2012 zijn binnen! Moet ik ineens denken aan Nieuw-Rotterdam…

Vanavond (21 november) vindt er in Get Rhythm Ridderkerk een benefietconcert plaats. De opbrengt komt ten goede aan KiKa (Kinderen Kankervrij).

Er stonden vier bands op de lijst, maar door omstandigheden waren er twee afmeldingen.
De organisatie ging in alle haast op zoek naar vervangers, waaronder The Weak And The Strong (op de site van Get Rhythm staat Cradle vermeld, maar dat klopt dus niet).

Benefietconcerten zijn voor The Weak And The Strong geen onbekend terrein. Onder andere in augustus 2008 werd er ook gespeeld voor KiKa tijdens het Schiedamse festival ‘Herrie in Schiedam’.

Nog geen plannen voor vanavond? Kom dan naar Get Rhythm, Nikkelstraat 41, Ridderkerk.
Entree € 4,-
Het eerste optreden (zo goed als zeker The Weak And The Strong) begint om 21.00 uur.

Volledige line up van de avond (in willekeurige volgorde):

Skinner Tribute to Lynyrd Skynyrd
Playyard
The Veins
Lapré Band
The Weak And The Strong

Klopt, ben ik met je eens. Een flink leesvoertje is hier al tijden niet meer verschenen. Genoeg te zien en beleven als het gaat om vage video’s en toffe berichten over EP’tjes enzo… Maar verder? Geen rauwe gedichten, geen levensvisionaire updates, geen bloemen en zoals dat dan gaat: geen bezoek. Een die-hard daargelaten.

Hoe moet dat dan verder hier? Is dit het? Begonnen in 2007 met dagelijkse en soms zelfs meerdere posts op een dag? Het ging als een tierelier, jazeker. Het ging uiteindelijk tegen me werken. De keuze om met de billen bloot het internet op te gaan. Ik ging mezelf vervelen, werd moe van mijn geschrijf. Maar het meest moe werd ik van mijn dwangneurose om dagelijks te schrijven. Ik moest, ik moet… Ik heb gemoeten. Een Moestuin van zenuwtrekjes.

Dus dit is het? Hier houdt het op?
Welnee.
Ik ga (blijf) hier gewoon doen wat ik doe en deed.
En ik heb zo mijn fases.
Dan weer bezeten van videoclips, dan weer een foto, een loze one-liner, een vet gedicht, letterlijk vertaalde teksten, een lulverhaal… Of wat dan ook. En dan weer een hele tijd niks.

Ik heb het al vaker geschreven. Ik moet niets moeten. Ik moet al zoveel wat ik eigenlijk niet moet, maar toch moet. En dat vergt moed. Vaak genoeg in ieder geval.
Je hebt geen idee van de kluizenaar die in mij schuilt.
De schim achter de ramen, de dromer en zijn bedrog.

Het vreemde is dat ik al heel lang iets wil schrijven. Precies hier, op deze plek.
Er zijn al heel wat ideeën de revue gepasseerd. En toch deed ik er niets mee.
Gek eigenlijk. Nog gekker is dat ik het nu dus toch doe. Alsof ik verantwoording moet afleggen. Terwijl dat helemaal niet hoeft. Misschien is dat wel precies waarom het nu wel zover is, dat ik nu wel de moeite neem om weer eens wat van me te laten horen op deze plek. En dan in de zin van persoonlijk verhaal (hoewel: stukken over The Weak And The Strong en aanverwante onderwerpen… Die zijn net zo persoonlijk… Maar goed, you snapt what I mean!).

Ik heb mijn eigen verwachting geschept. Mezelf vastgepind op iets waar ik niet op vast te pinnen ben.
(“Mag ik dan wel uw pincode? Ja, pleurt lekker op!”)

Oké, ik dwaal af. Wat kun je hier dus nog verwachten? Geen idee, maar in ieder geval iets. Dat kan dus van alles zijn.
In ieder geval altijd een ego van mijn echo… Huh? Een echo van mijn ego, bedoel ik? Ja, dat ook.

Echoput.
Dumpplek.
Vuilnishoop.
Goddeloze vuilspuiterij.
Actualiteitenbimbo.
RSS-voederbak.
NLP-junkie.
2012-vliegengezwam.
NVVE-goeroe.
Drionisatievlek.
Complottheoriserende minkukels.
Twitter-mania.
Hyveshyperhysterie.

Ha, Great Open Dump!

Ik dwaal af…
Whatever.
Fijne dagen en tot later.

Debuut EP voor The Weak And The Strong

“Precies twintig jaar na het vallen van de Berlijnse Muur, staat er vandaag opnieuw iets moois te gebeuren.”

Vandaag, maandag 9 november 2009, is het zover: The Weak And The Strong brengt zijn debuut EP “Extended Play” uit op het Engelse (Bristol) label Inner City Grit Records.

The Weak And The Strong - Extended Play

De vier tracks tellende EP is precies een maand geleden opgenomen in de zeer intieme Lake Side studio van Dave Lewis.

De EP is online o.a. verkrijgbaar via Sounds For Sure en (als download) bij Inner City Grit Records.
Of zorg dat je het schijfje bij een van de optredens van The Weak And The Strong in je bezit krijgt.

Vanavond (maandag 9 november) kun je tussen 20 en 21 uur twee tracks van de EP (ook via internet) beluisteren in het programma J3 van Omroep Zuidplas. Mis het niet!