Remsporen

Veegpoep.
Ken je dat?
Dat je dus denkt van hè effe lekker poepen, maar dat je al tijdens de persactie beseft: dit is veegpoep.
En dat verpest dan mijn hele toiletbezoek.

Want het wordt zweten.
Ik veeg met rechts af.
En altijd net iets links voorovergebogen.
Dat gaat zo al jaren.
En geen probleem.
Behalve bij veegpoep.

Mijn afveeghouding is namelijk fysiek heel onprettig tijdens veegpoep.
Ik krijg er kramp van.
En zoals ik al zei: ik krijg het er warm van.
Ik ga er van zweten.
Steeds weer die beweging moeten maken.
Iets links voorover hellen.
Afvegen.
Kijken wat het resultaat is.
Balen, want ik zie dat ik er nog lang niet ben.
En ook balen, want ik ben al niet zo’n snelle poeper.
Ga ik me daar ook nog over zitten opfokken.
Werkt niet kalmerend, kan ik je verklappen.

Ik ben sowieso geen snelle toiletganger.
Komt omdat ik altijd ga zitten.
En dat kan niet in ieder toilet zonder slag of stoot.
Dan moet eerst de directe omgeving mannenpisvrij worden gemaakt.

Ik begrijp mannen wat dat betreft niet.
Ben er zelf voor de volle honderd procent één, maar ik snap het niet.
Als je namelijk staande plast, dan spettert al je pies vrolijk in het rond.
Het komt ook op je kleding.
Vooral op je broek.
En op je schoenen.
Het komt op de vloer.
En in wat kleinere toiletten op de wanden en de deur.
De meeste mensen hebben, best naïef, hun pleeborstel en toiletrollenvoorraad naast de pot staan.
Wat denk je dat daar op zit?
Zeik.
Puur en ongegeneerd zeik.
Van weken of maanden.

Bewijs?
Kijk maar eens heel goed rond op je wc als er net een kerel is geweest.
En voor de mannen: plas eens in een korte broek, of doe je broek helemaal naar beneden (pas op dat die niet in de spetters van je voorganger komt te hangen!), dan voel je tegen je blote benen die goudgele rakkers opspatten.

Ik geef toe: ook ik plas wel eens zomaar wat in het wilde weg, maar dan is het meestal buiten.
Oh, en als je buiten moet plassen doe het niet tegen een boom; je krijgt het net zo hard weer terug!
Of ik plas staand als er geen pot is. Dat heb je vaak in uitgaansgelegenheden.
Heel irritant.
Het ergst zijn die metalen bakken waar je dan met een man of vijf, zes tegelijkertijd staat te piesen. Man, wat een smeerboel vind ik dat!
Is het niet je eigen zeik, dan krijg je ook nog gratis en voor niets de waterval van je buurman te verwerken.
De idioot die die constructie heeft bedacht… Ik zou met alle plezier zijn of haar neus op de feiten willen drukken…

En dan heb ik nog een extra probleem: ik kan niet plassen (en/of poepen) als er anderen bij zijn, of mij misschien kunnen horen.
Dat heb ik specifiek als ik uit-poep of -plas.
Thuispoepen en -plassen gaat me goed af.
Maar je kunt je er vast wel iets bij voorstellen hoe ik me vaak letterlijk voor lul (eigenlijk achter lul) voel staan in zo’n rijtje spetspattende mannen….

Maar goed, ik had het over veegpoep.
Ik word er niet vrolijk van.
Ik krijg namelijk ook kramp in mijn vingers op een gegeven moment.
Want ik doe zo mijn best om mijn poepertje weer fris en fruitig te krijgen.
Gelukkig is er tegenwoordig bijna overal vochtig toiletpapier.
Dat doet het wel goed met veegpoep.
Maar, het zal nooit echt helemaal klaar zijn met afvegen.
Je weet gewoon dat als je straks weer naar de wc gaat, dat je weer wat af te vegen hebt.
Het blijft namelijk stiekem doorwerken.
En dan gaat het kriebelen tussen je bilspleet.
Probeer dan in gezelschap maar eens net te doen of je alles onder controle hebt…

Maar wat ik misschien nog wel het vervelendste van veegpoep vind, is dat ik er een schrale poepert aan overhoud.
Moet ik in de weer met een zalfje, want ik ben al zo snel de klos met m’n tere huid (ach gut).
Soms heb ik zelfs na een reguliere poeppartij zalf nodig, kun je nagaan.

De prettigste poep is wat mij betreft keuteltjespoep.
Die jongens ploepen één voor één eruit.
Maken dan een roulettedansje door de pot, stuiteren nog even na en blijven geduldig op de volgende keutel wachten.
Of maken een vrolijk plonsje.
Ligt maar net aan het type pot.

Ook daar valt wat over te zeggen.
Want het voordeel van zo’n pot waar de boel op blijft liggen is tevens het nadeel: het stinkt veel erger dan in een pot waar je drollenmassa direct in verdwijnt.
Dan is het direct onder water en heeft het geen kans om nog meer geur te verspreiden.
Maar dat heeft weer als nadeel dat je na iedere bruine boon wordt getrakteerd op een karige kontdouche. En dat is dus weer gelijk het voordeel van de ‘platte pot’.
En een verfrissende plons tegen de bilpartij is normaal niet erg, maar als je net hebt geplast (onvermijdelijk tijdens het poepen, volgens mij), dan weet je dus dat diezelfde urine tegen je billen of soms zelfs je edele delen opspat.
Ik word ook daar niet rustiger van.
Mijn trucje is om dat plonsgat met wc-papier af te dekken.
Dat scheelt altijd al wat.

Nee, veegpoep… Ik vind het geen feest.
Eigenlijk vind ik toiletteren helemaal geen bezigheid waar ik naar uitkijk.
Het is noodzakelijk kwaad.
Men noemt het ontlasting, maar ik zie het meer als belasting.
Met als extra handicap het bezoek aan een ‘vreemd’ toilet.
Want ik zit hoe dan ook het liefst op mijn eigen plee.

Zoals deze jongen thuis poept, poept hij nergens.

5 gedachten over “Remsporen

  1. Ach…ja..het is wel heeeeeeeel erg herkenbaar,Ook ik doe die ,,dingen,,liever thuis.Maar dan moet er ook geen visite zijn.Want dan voelt het weer ,,als ergens anders,,

  2. praat geen poep

    Doet me denken aan een poep-contest
    Maar daar hebben we het elders nog wel over, beter 1 poep in de hand, dan de geur van 10 (of was het andersom, het poepje was me even onyschoten).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s