Vrije vangst

Hij loopt half voorovergebogen. Met elke stap beweegt zijn bovenlichaam mee, als in eendenpas. Blik vooruit en met een grimas die nog het meest lijkt op een lach. Zijn ogen tranen van de koude wind die hier tussen de kantoorgebouwen verraderlijke salto’s maakt en je ongezien in het gezicht slaat. Hij is eenvoudig gekleed, met een broek die ondanks de uitgelegde zoom toch nog precies te kort is, waardoor zijn witte sportsokken in de zwarte, merkloze sneakers nog wat aandoenlijker aandoen. Het is lunchtijd en hij loopt zijn vaste rondje. Weer of geen weer, dus ook deze kou houdt hem niet binnen. Een half uur los van de lopende band, een half uur vrij, een half uur uit die benauwde, donkere hal. En toch, hij lijkt mij tevreden. Vrij gelukkig zelfs.

En zij, zij zijn gekleed in pak. Driedelig, zoals dat hoort. Met quasi hippe puntschoenen en een lange, net niet op maat gemaakte jas. Met hun haren netjes in het vet. Ze zijn te glad, te rood geschoren en hun after-shave is te scherp en maakt me misselijk. Hun notebook en iPad onder de arm. Ze stappen uit hun lease-auto, de fantasiewereld van effecten, beurzen en koersen in.  Net afgestudeerd, nog groen en onwetend denkend alles te weten. Zelfverzekerd gevangen in virtuele cijfers. Een zakenlunch in het verschiet.

Ik kijk om en in de verte zie ik zijn gestalte. Eendenpas, blik vooruit. Genietend van zijn pauze, ondanks dat ook hij aan de ketting ligt.

Een gedachte over “Vrije vangst

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s