In donker galop

het was weer zover
de nachtmerrie
remsporen van de slaap

mara, de boze geest, de elf,
de godin, de witte merrie met haar blauwe ogen en rode ketting
de duivelse negen de som van haar hoofden en haar veulens

frau trude, morrigan, perchta
kikimore, yuki onna
de verhalen gaan, ze fluisteren, ze spoken

maar wat ik ook zoek en vind
het neemt het beeld niet weg
van hem die haar vermoordt

hij hakt haar hoofd haar lijf in stukken
en ik moet het helpen verbergen, verslepen,
terwijl ik niet begrijp, me wel verzet, maar geen wil lijk te hebben

en dan laat een andere hij zich wurgen door een andere haar
terwijl hij zich met volle overtuiging aftrekt en weet dat de verlossing kòmt
uit zijn levenloze lichaam ejaculeert nog net het leven

zijn wijd opengesperde ogen alsof hij op dat fatale moment bij zinnen kwam
maar zijn gezwollen tong hangt levenloos uit zijn mond
en met die finale blik staart hij mij aan

en ik worstel en trap ook al weet ik dat het niet kan dat hij mij ziet
ik snak naar adem, moet wakker worden, weg van hier
naar daar waar het geluid van de straat mij zal redden

3 gedachten over “In donker galop

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s