Als sardientjes

dwangmatig projecteert de titel van
radioheads “packt like sardines in a crushd tin box”
zich als een lichtkrant voor mijn geestesoog
als ik me als een homp vlees laat voortduwen: spitsuur in de trein

jaloerse en berustende blikken als ik zowaar een zitplaats verover
mezelf behoedend voor het lot van gangpadhanger die hoopt op morgen beter
onverschillig raast het gerailsde blik mensen door een schemerend landschap
de ramen reflecteren confronterend ons moderne slavenbestaan

schuin tegenover mij een paar banken verderop
zie ik haar in stilte huilen
grote tranen, oprecht verdriet, langs haar wangen
ik voel me een betrapte gluurder als zij mijn kijken ziet

maar ik kijk niet weg, wil alleen maar laten blijken
dat ik haar zie; dat ze niet alleen is
en dat ik haar begrijp, dat het goed is en vast weer goed komt
ook al weet ik helemaal niets en zal ik ook nooit weten

want
wij zaten
als opeengepakte sardientjes
in een blik

2 gedachtes over “Als sardientjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s