Sporen

de hoogbejaarde man schuin tegenover me ziet er verloren uit met zijn versleten morsige kleding gaten in de eindeloos hergebruikte plastic tasjes en de druppel aan zijn neus die ongekend lang blijft hangen voordat die uiteen spat op de neus van de schoenen die al zeker tien jaar geleden hun beste tijd hadden gehad

soms kruizen onze blikken en kijkt hij mij van onder zijn verfomfaaide borstelige wenkbrauwen bijna een volle seconde aan en lijkt zich dan steeds opnieuw te verbazen over zowel zijn als mijn aanwezigheid in dit oeverloze bestaan

zijn lichaamsgeur vergezelt me nog een poosje nadat hij moeizaam naar de uitgang schuifelt en uitstapt

7 gedachten over “Sporen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s