Komkommertijd

Weer wat schrijfwaren met de hartelijke leesgroeten van mijn alter ego Vic de Wolff. Veel plezier 😉


Op het moment dat ik dit schrijf zou je op zijn zachtst kunnen zeggen dat de Nederlandse zomer van 2015 nogal waterig overkomt. We hebben nog maar weinig kunnen genieten van lange, zwoele zomeravonden, eindeloze romantische strandwandelingen bij een ondergaande zon, of het elkaar zo tergend langzaam mogelijk insmeren met zonnebrandcrème. En dan het liefst in de beschutting van een duinpan met op de achtergrond het ruisen van de zee, terwijl je met je grote liefde of vluchtige vakantieflirt elkaar helemaal gek maakt. Zo’n broeierige zomer waar je nog jarenlang zwijmelend aan terugdenkt.
Niets van dat alles. Momenteel komt het letterlijk met bakken uit de hemel en zit ik achter mijn schermpje te overwegen of ik een lekker warme trui zal pakken, of dat ik stiekem de kachel een heel klein beetje aan zal zetten. En dat in juli. Het is kommer en kwel.

Toch zitten er positieve kanten aan de toestand waarin onze zomer die maar geen zomer wil worden zich bevindt. Geen verplichte barbecues bijvoorbeeld. Of buren die al hun vrienden uitnodigen en tot diep in de nacht een tuin- of balkonfeest laten ontaarden in een heuse hitsige hoempapa. En dat het liefst om de avond. Want zij hebben vakantie. En jij nog even niet. Vette pech voor je.
Een ander voordeel is dat je je niet hoeft te generen voor je bleke kantoorhoofd. Of voor je bleke beentjes die onwennig uit de korte broek -het is tenslotte wel juli- steken.
En wat te denken van hoe ideaal de temperatuur in huis is om de boel binnen weer eens lekker aan kant te krijgen. Losse klusjes die nog moesten worden gedaan, of misschien zelfs weer eens met je hobbytrein op zolder in de weer; het is tenslotte lekker lang licht, dus dat voelt als zeeën van tijd!

En toch… stiekem heb ik er ook een beetje de balen van. Ik geef direct toe, voor mij hoeft het niet zo overdreven zomers, ik ben een aanhanger van het weertype warm genoeg voor ‘zonder jas’ en eventueel een korte broek met teenslippers. Of beter gezegd: zolang het maar niet zo is dat je niet nadat je net uit de douche komt weer plakt van het zweet en dat de enige denkbare activiteit vooral niets-doen is. Dat je je lief een kus geeft en niet weet of je net een lekkere natte tongzoen kreeg, of dat het een overdrachtelijke zweetsnor was.

Komkommertijd

Maar in plaats van te blijven klagen over het weer, moeten we ons richten op elke strook blauwe lucht die we tussen dat dikke wolkendek kunnen ontwaren. Laat ik als aardstobber nu eens voorop gaan in de strijd tegen de zomerse neerslachtigheid die zich langzaam maar zeker van ons meester lijkt te maken.
Mensen, echt, het komt goed. Heb vertrouwen. Zie het van de zonnige kant: al die regen die nu valt, valt straks niet meer. En ik durf nog een stap verder te gaan: ik heb er oprecht alle vertrouwen in dat we op z’n minst een prachtige, lange nazomer krijgen. September zal zinderen en zelfs oktober weet de herfst een loer te draaien. Het wordt zo’n jaar waarin we nauwelijks een winter hadden en een hele wisselvallige lente. Zo’n jaar waarin de zomer pas begin augustus begon en tot ver in oktober duurde. Een jaar waarin zelfs de herfst ons glimlachend haar mooiste bladeren afstond en de winter mild en speels was.

Oké, tot zover de poëtische noot, want het is eigenlijk heel simpel. Het moet gewoon goed komen, want ik wil hoe dan ook nog rollebollend door de duinen terwijl de zon met rode konen toekijkt wat je allemaal voor elkaar kan krijgen met een welgevormd flesje zonnebrand in komkommertijd!


2 gedachtes over “Komkommertijd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s