Notatiedrang

Het mag duidelijk zijn dat ik vaak met de trein reis. Je hoeft deze site maar door te bladeren en je komt om de zoveel dagen wel een openbaarvervoerobservatie – mooi woord zeg, jemig! – tegen.
Ik onthoud veel, maar mijn opschrijfboekje is daar eveneens een grote hulp bij. Een paar snelle krabbels, steekwoorden, zelfs tekeningetjes die ik soms zelf amper nog snap als ik ze na een dag weer bekijk, zijn vaak meer dan voldoende om een situatie weer kraakhelder voor de geest te halen. En hoewel er wat mij betreft niets boven pen en papier gaat, gebiedt de eerlijkheid mij te zeggen dat ik op z’n tijd wel eens vreemd ga en ik toch mijn slimme telefoon erbij pak en als een gek, worstelend met het o zo handige maar voor mij altijd goed voor een vervloeking of wat-touchscreen, ga zitten typen. Al vind ik het geen typen. Het is touchen. Maar daar krijg ik een wee gevoel bij als ik dat lees. Maar goed. Meestal gebeurt het als ik vind dat wat ik zie of hoor echt per direct genoteerd moet worden en ik met mijn naar pen en boekje zoekende hand in mijn rugtas de kans loop om een cruciaal moment te missen. Of, heel soms, dan heb ik mijn tas niet bij me. Het is nauwelijks voor te stellen, maar het kan wel eens gebeuren. Dan heb ik andere spullen bij me en heb ik thuis een keiharde keuze moeten maken van wat wel en niet mee kan op reis. Ik weet het, shocking, maar het komt voor. Ook ik lijd dan. Een beetje, maar het is lijden.

Hoe dan ook, gisteren, in de trein, toen ik mijn boek alvast dicht had geslagen, huis- en fietssleutel grijpklaar had gemaakt (fietssleutel in mijn jaszak, huissleutel in mijn tas en met het keycord net iets boven de rits uitstekend zodat ik ‘m met een soepele beweging, of nou ja, die soepele beweging fantaseer ik er steevast bij, zo uit mijn tas kan halen net voordat ik de laatste hoek om fiets, de straat in) , constateerde ik met een kleine schok dat ik helemaal niets had geschreven. Zowel op de heen- als de terugweg was er niets te zien of te horen geweest waarvan ik vond dat het de moeite van het noteren waard was. Dus besloot ik, net voordat de trein stopte, om dat nog even op te schrijven.

4 gedachten over “Notatiedrang

  1. Goedemorgen…een niemendalletje dus….maar het heeft wel een titel gekregen…had laatst zelf iets dergelijks en het werd nog graag gelezen ook! Evenals ik dit heel graag heb gelezen.. dank je wel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s