Rituelen

Het is niet de eerste keer dat we samen in hetzelfde deel van de trein belanden. Zij stappen, net als ik, in op Rotterdam Alexander en bij voorkeur zo ver mogelijk voorin.
En steeds draaien ze hetzelfde ritueel af. De één is Nederlandse en spreekt in heel goed Engels met haar collega, althans, dat lijkt me het meest waarschijnlijk, wat dagelijkse dingen door; chit chat met tussendoor toch ook wat onvermijdelijke werkdingetjes. En dan, zo’n beetje bij of net voorbij Gouda, komen eerst de smartphones te voorschijn, wordt er door de Nederlandse dame getelefoneerd en de andere dame veegt ondertussen, en soms glimlachend, over haar scherm; Facebook, Twitter of noem maar een sociaal geïsoleerd medium. En dan, en dit is het moment waar ik al die tijd zo reikhalzend naar uit heb gekeken, komen zo goed als simultaan de laptops op de plek waar ze naar zijn vernoemd: op schoot. De rest van de reis verkeren de dames in opperste staat van driftig tikken en fanatiek kauwgom kauwen.
Zodra we station Duivendrecht uitrijden herhaalt de vloeiende beweging zich opnieuw, maar dan in omgekeerde volgorde. Bij Amstel stappen ze uit. Uitgekauwd tikken ook mijn laatste minuten in deze door hen verlaten ruimte weg. Wanneer ik zelf uitstap kijk ik onwillekeurig even naar de lege plekken en zucht.

4 gedachten over “Rituelen

  1. je krijgt dus een “leeg ” gevoel als ze weg zijn hahahah en maar hopen dat je de volgende keer nog precies weet wat hun gewoonte’s zijn hahah leuk verteld.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s