Misantropie (nuance is zooo 2015)

De rust was relatief zoals alleen de rust in een trein relatief kan zijn. Dat veranderde op slag toen bij Gouda Goverwelle de coupé werd overspoeld door een massa volgevreten, hippe smartphonevergroeide veertig-vijftigers. Selfie hier, selfie daar en oh had ik mijn verstand nog maar. Helaas, de paar hersencellen die nog ergens ronddobberden vochten voor hun leven. Tegen beter weten in, want deze avond zou een overkill aan wijn en bier hun dood betekenen. Ondertussen schreeuwden de talloze verschillende, maar allemaal even indringende, parfumluchten om voorrang in mijn reukorgaan en wist de uitgelaten horde met gemak decibellen te produceren die pijnlijk hun weg door mijn gehoorgang beukten. Ik kreeg spontaan hoofdpijn en werd misselijk. En elk station daarna kwamen er meer veel te blije pipootjes bij. Ik stond op het punt van gek worden, paniek; hoe kon ik hier weg komen? En waarom? Want zij verstoorden mijn relatieve rust, toch?
Maar, innerlijk woedde dan wel mijn strijd, uiterlijk bleef ik als vanzelf onbewogen. Ik stond zoals altijd in dit soort sociaal helse situaties mijn mannetje, stoere vent als ik ben, potverdikkie! Met mijn blik onverstoorbaar gericht op de Volkskrantbijlage: Wetenschap. Ook dat nog. Alsof er niet al genoeg leugens op de wereld zijn.
In mijn drang om straks bij thuiskomst keihard bewijsmateriaal te hebben voor mijn meer dan terechte mensenhaat, nam ik met mijn telefoon de kakofonie aan geluid op. Jammer dat er nog steeds geen geurapp is uitgevonden.
En zo denderde ik voort. Totdat bij Bijlmer Arena de verlossing kwam. Althans; het volk des aanstoots verliet de trein, de walm bleef gezellig hangen en ik keek zelfmedelijdend naar mijn weerspiegeling in de ruit.

10 gedachtes over “Misantropie (nuance is zooo 2015)

  1. Ook nu en zie en hoor ik het gewoon,mede door jouw beeldende verslag en mede door mijn eigen sterk verbeeldend fantasie.Vreselijk vind ik dit… al dat geschreeuw en gegil en drukdoenerij ,zogenaamd gezellig… , maar ja men was uit!! Dan ben je schijnbaar” verplicht “een hoop herrie te maken,en je medereizigers mee te laten “genieten” BRRRRR

  2. Ik ruik (vooral de parfum en bedenk mij dat de tabacco daaruit zijn dominantie in weerlegt ) en voel de inbreuk van je rustgevende trein reis 😦 dappere ridder ben je dat je dit weer doorstaan hebt! Grappig! Ik roep dit soms ook de laatste tijd! ” kan mij voorstellen dat mensen, mensen afschuw vreemd worden” pfff soms hè! Is het zooooo vermoeiend, #grom

    1. Dank je dank je 🙂 Ik heb mezelf nog niet eerder als dappere ridder voorgesteld. Vanmiddag reis ik er weer lustig op los en zal de tocht met dit in gedachten kloek en moedig doorstaan! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s