Vierzitter

Het is zo’n vierzitter, je weet wel, dat je met vieren tegenover elkaar kunt zitten. Of nee, in totaal zit je met z’n vieren, maar dan twee naast elkaar en dan dus tegenover elkaar. Jemig. Hoe moeilijk is het om dit uit te leggen? Doet er ook verder niet toe. Of nou, een beetje wel, want het is toch het beeld dat ik wil schetsen. Voor het idee.
Ik zit er in m’n eentje, dus dan kun je er donder op zeggen dat er bij het volgende station iemand instapt die dan tegenover je gaat zitten. Meestal schuin tegenover elkaar, want dat is een ongeschreven sociale regel. Althans, voor zover ik weet is er geen geschreven regel voor. Zou ik eens uit kunnen zoeken, maar ik denk dat ik dat dan toch weer vergeet. Zo belangrijk is het ook weer niet.
En ja hoor, bij het volgende station komt er een meisje van een jaar of achttien, negentien tegenover me zitten. Schuin. Zoals viel te verwachten. Ze plant direct haar modderpoten tegen de rand van de lege stoel naast mij. Niet echt leeg, want daar staat mijn rugtas. Ook zoiets ongeschreven sociaals: zet altijd je tas of iets anders naast je neer als het kan. In dat geval hoef je alleen nog maar met een ‘nee hoor, geef helemaal niets, ik zet mijn tas wel op de grond-gezicht’ ruimte te maken voor de wanhopige ‘sorry, mag ik daar misschien zitten-blik’ van de nog uithijgende medepassagier.
Goed, haar modderpoten, want dat zijn het dan wat mij betreft, zelfs als er geen modder aan zit, schuren dus lekker tegen de rand van de stoel. En met poten bedoel ik de trendy zuurstoksneakers die ze aan haar poezelige voetjes heeft. Hoe dan ook: ik trek dat soort gedrag slecht. Asociaal vind ik het. Maar ook dat zwijgen we toe. Zo doen we dat.
Ik zou hier nog verder over uit kunnen wijden, maar voor nu laat ik het even bij het schetsen van het beeld. Anders kost het u ook alleen maar uw kostbare tijd. En dat wil ik toch een beetje zien te voorkomen. Laat irritatie opwekken maar aan anderen over, denk ik dan.

Waar het om gaat is dat ik me dus zit te verbijten in de vierzitter voor twee. Ik wil iets van haar gedrag zeggen, maar in plaats daarvan kijk ik alleen een paar keer heel streng naar haar voeten naast mij. Ze negeert mij zoals alleen een meisje dat in de nadagen van haar puberteit zit dat kan. Ze kauwt met open mond op haar kauwgom, Whatsappt zich een ontstoken vinger en stuitert ondertussen met haar hoofd mee op beats die door haar oordoppen sjezen.
Ondertussen spelen zich er allerlei scenario’s af in mijn hoofd. Ze komen allemaal uiteindelijk min of meer op hetzelfde neer: ik zeg heel bedaard iets van haar schoenen tegen de stoel en zij knikt verontschuldigend en zet haar voeten op de grond. Verder niets aan de hand. Ik krijg bijvoorbeeld ook geen rood hoofd. In de perfecte wereld. In mijn naïeve brein.
Een andere optie die door mijn gedachten kronkelt is dat ik hetzelfde doe. Dus dat ik haar gedrag spiegel, zoals dat zo mooi heet. Dus mijn voeten tegen de stoel naast haar. Maar ja. Dat is ongetwijfeld voer voor allerlei gedoe en misschien wel een grote mond van haar. Weet ik veel. Ik ben hier het sufferdje. Zo wik en weeg ik mezelf twee stations lang tot ik het bijna niet meer uithoud: ik moet er iets van zeggen, kom op man! Maar ik heb simpelweg het lef niet.
Tot mijn grote opluchting stapt ze bij het derde station uit.

15 gedachtes over “Vierzitter

  1. Eigenlijk een soort van “gered door de gong”moment en ik sluit me bij vorige spreekster aan, het is weer beelden verteld. Maar ook nog even dit, ik verfoei dit soort gedrag ook…kan hier echt niet tegen.Ik begrijp je gevoel hier over.

  2. Ach het schijnt bijna feestelijk te zijn als je een keer in de trein kunt zítten. Dat meisje vierde dat gewoon. Als jij er niet gezeten had was ze kruiselings over beide banken gaan liggen. Je zat weer eens in de weg he 😉

  3. Ik zie het als beeld denker scherp voor mij, sterker nog ik voel zelfs de irritatie tussen de woorden door! Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die soms twijfelt iets te zeggen, ondanks ik normaal wel mijn zegje klaar heb pfff! Maar ja! Soms is assertief zijn ook niets zeggen!

  4. Nu ben ik toch wat teleurgesteld…ik las in vliegende vaart je blog…ik denk: eindelijk iemand die weet wat je aan dit soort ergerlijke situaties moet doen…de gouden oplossing voor schijterds zoals wij…maar nee… 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s