Een recept voor de receptie

Wat dacht jij dan? Natuurlijk krijgt ook mijn lieve, schattige altertje – de enige echte Vic – te maken met nieuwjaarsrecepties. En daar vindt ie ook wel iets van 😉


 

Heb je dat ook wel eens meegemaakt? Dat je een dag of wat na een bruiloft van je beste vriend of vage kennis hoort dat die ene beetje vreemde kerel met die parka jas en sandalen met witte sokken zich helemaal klem heeft gezopen en zelfs een beetje agressief werd toen hij onder dwang naar buiten werd gedirigeerd? Of dat je achteraf via via krijgt te horen dat die stijlvol geklede dame bij de begrafenis van je oom helemaal niet zijn geheime minnares was, maar iemand waarvan helemaal niemand schijnt te weten wat die vrouw daar deed? Nooit meegemaakt? Nee, ik ook niet. Maar het schijnt wel voor te komen. Van die mysterieuze mensen die zomaar opduiken op willekeurige trouwpartijen of in rouwende menigtes.
Ik probeer me wel eens voor te stellen wat iemand beweegt om dat te doen. Al kan ik me een prima beeld vormen bij personen die gewoon heel brutaal je drankvoorraad en borrelhapjes weg stouwen, zonder ook maar enig vertoon van gêne. En ik vermoed dat maar weinig van de genodigden er iets van zal zeggen. Je gaat er toch vanuit dat die vago er bij hoort. Dus laat je het maar zo: party time!
Bij begrafenissen of crematies kan ik me indenken dat iemand uit oprecht medeleven een gezellig dagje uit maakt van een aulabezoek door het land. Als dat ook echt zo is, dan kan ik dat alleen maar toejuichen. Mooi toch, als iemand zich, ook al is het lijdend voorwerp morsdood, toch van zijn of haar meest menselijke kant laat zien door het bijwonen van the final event. Want ik zou anders niet weten waarom je voor je lol een kleffe plak cake en een lauwe kop koffie naar binnen zou werken in een gezelschap, hoe groot of klein ook, waar je niets mee hebt. Daar is echt geen lol aan.

Wat me wel het toppunt van ultiem vermaak lijkt, is nieuwjaarsrecepties afgaan. Gewoon huppekee, een gemiddeld kantoorpand binnen gaan waar een kluitje onhandig handen en drie luchtkussen op de wang gevende collega’s onder het genot van een hapje en een drankje alvast een voorschot neemt op de vrijmibo. Lijkt me geweldig. Naar binnen lopen, beetje joviaal doen, alles en iedereen een hand geven en drie volle zoenen op de wang, een glas pakken, heffen, iedereen een fan-tas-tisch nieuw jaar wensen, slok nemen en weer weg. Op naar de volgende receptie. En dan stukje bij beetje brutaler worden. Het handenschudden steeds steviger en dan gelijk iemand een beetje naar je toetrekken. Iedereen, maar dan ook echt iedereen vol op de mond zoenen met voor de vermoedelijke opperbobo een stiekem bonuslikje en een ferme tik op de billen. Dingen zeggen als “Hé ouwe rukker, kom eens hier man, hé: geef me de vijf!” en dan joviaal en natuurlijk precies te hard op de schouder slaan, zodat een gulle guts kleverige Jip en Janneke champagne uit het te volle glas over de zorgvuldig gemanicuurde hand flatst.

2016Maar ja. Het blijft wishful thinking. Ook ik zal me weer over moeten geven aan luchtige dan wel natte zoenen op mijn wang en slappe of zweterige (of allebei!) handen van mijn lieve kantoorroomies en collega’s die ik juist het hele jaar probeer te mijden. Tot kramp in mij kaken toe van het steeds weer vriendelijk blijven lachen en iedereen toch ook écht het allerbeste wensen. Zelfs als ik me de eerste week van het jaar met een geveinsde griep ziek meld, dan nog ontkom ik er niet aan. Er zijn er altijd bij die ook aan het einde van de maand onder het mom van “Ja, kan het nog? Jawel, het kan nog best, hallo, ik heb je al die tijd niet gezien!” welgemeend te grazen nemen.

Nah, we slaan ons er wel weer doorheen met z’n allen. Rest mij om jullie echt, heus en eerlijk waar een goed nieuw jaar te wensen. Doe wat je moet doen en vooral wat je niet laten kunt, maar doe het wel safe!

11 gedachten over “Een recept voor de receptie

  1. Morgen is er ook zo.n nieuwjaarsreceptie war ik heen “moet” ja ja tussen aanhalingstekens, wat in mijn geval betekent dat ik dus niet ga. Maar weer zo mooi en lekker opgeschreven dat het alleszins de moeite waard is om te lezen, maar mij nog meer heeft overtuigd niet te gaan morgen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s