Klusserdeklus

Sorry lieve lezers, jullie moeten het vandaag doen met een vertraagd flutstukkie. Het zit zo: interne verhuizing. Zelfs een eenkamerwoning kan een handenbindend project zijn, zo blijkt. Het hele huis ligt overhoop en ondertussen moet er ook ‘gewoon’ worden gewerkt. Dus nou, dan is even rustig gaan zitten en leuk verslag doen niet bepaald aan de orde. Geloof me: dat zit ook mij niet lekker, maar er is nu eenmaal zoiets als een zure appel en er doorheen bijten.
Treur niet, ik durf met enige plechtigheid te beloven dat er morgen een smeuïge update valt te lezen. En zo niet, dan overmorgen. Vermoed ik.

7 gedachtes over “Klusserdeklus

  1. […] Zoals beloofd een uitgebreider verslag van de Tweede Grote Interne Verhuizing. Zei ik daar tweede? Ja, ik zei tweede. Toen ik alweer bijna twee jaar geleden Rotterdam verruilde voor Amsterdam, hebben we hier ook de boel flink op stelten gezet. Dat was hard nodig. Samenwonen in een eenkamerwoning vraagt om aanpassingen en vooral zo efficient mogelijk omgaan met de ruimte. En dan ook nog eens zo dat het kan zonder al te veel boren, zagen, timmeren en weet ik wat voor klusjes die gedoemd zijn te mislukken. Althans, zo gaat dat in mijn land. Klussen als in heel mannelijk met ontbloot bovenlijf lekker de boel vertimmeren en verbouwen, dat is niet aan mij besteed. Ik heb het wel eens eerder gezegd: ik weet precies hoe ik het hebben wil, zelfs wat er voor nodig is en hoe het moet gebeuren, maar laat het mij in naam van het denkbeeldige godendom niet uitvoeren, want binnen de kortste keren blijkt dat tussenmuurtje een gesloopte draagmuur te zijn, hangen de schilderijen scheef ondanks de tientallen gaten die er aan vooraf gingen en zit de hele provincie zonder licht. Dan heb ik het nog niet eens over een aanvankelijk onverklaarbare lekkage een dag of wat na de klus: die dunne buis bleek niet bestand tegen het gewicht van de ‘zet de IKEA-kast van 70 kilo zolang daar maar tegenaan’. Moet ik dus niet aan beginnen. Maar zolang ik gewoon met de gegeven omstandigheden in de weer kan en optimaal gebruik kan maken van allerlei hoekjes en gaatjes waar nog wel wat in gepropt kan worden (ontrokken aan het oog en na een week of twee ook aan het geheugen), dan gaat het vrij aardig allemaal. En ja, ook een IKEA-kast weet ik nog wel in elkaar te zetten. Mede dankzij de instructiehulpinterpretatie van mijn schone jonkvrouw en haar uiterste inspanning mijn ongeduld met haar ongeduld in balans te houden. Zo komen we er wel. […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s