Luchtige nacht

Hoe ik van de week wakker werd? Nou, gewoon, door mezelf op mijn oor te slaan. Ik lag op mijn rug en sloeg. Simpel. Verklaarbaar ook. Ik droomde dat ik een rondleiding kreeg door een terrarium. De gids deed nogal laconiek over de hoeveelheid doden die er waren gevallen tijdens eerdere tochten door deze immens grote glazen bak. Ondanks zijn geruststellend bedoelde houding, was ik niet helemaal op mijn gemak. Onverstoorbaar vertelde hij dat ik niet raar op moest kijken dat als ik gewoon hier heel even stil zou blijven staan, dat ik dan door een mug – ja, echt! – omver zou worden gevlogen. Ik was zo onnozel om de proef op de som te nemen en bleef staan. En verdomd, daar kwam een mug van links. Ik zette me schrap en het beest vloog keihard mijn linkeroor in en ik raakte uit balans. Ik probeerde kalm te blijven, maar het lukte niet. Dat beest zat me een partij irritant in mijn oor te zoemen! Ik probeerde hem daar weg te slaan, wat natuurlijk eveneens een kansloze missie was.

En zo werd ik dus wakker. Gezellig mezelf tegen mijn oor slaand. Zes uur in de ochtend. Alles donker. Mijn lijf gespannen alsof ik twintig koppen koffie op had. Precies zoals ik een paar keer per week wakker word, maar dan meestal midden in de nacht.
Ik voelde direct dat ik het hier mee moest doen: vijf uurtjes slaap – ik was te wakker.

Het duurde een paar seconden voordat het tot me doordrong, maar toen hoorde ik de diepe ademhaling van mijn dochter een meter of twee bij mij vandaan. Ik glimlachte met mijn brakke kop: ze had het ‘m geflikt! Deze nacht was ze haar heimwee de baas gebleven. Geen garantie voor een volgende keer, maar dat deed er nu niet toe. Ik luisterde met ingehouden adem naar hoe ze zich omdraaide, wat in haar slaap mompelde, smakte en weer doorsliep. Dezelfde geluiden die ze al als baby maakte, alsof het gisteren was. Oké, toen mompelde ze nog niet, da’s waar.

Hoe lang lag ik nu al zo? Toch zeker bijna een uur. Ik keek op mijn telefoon. Zeven uur. In Amsterdam was het nog geen voorjaarsvakantie, buiten kwam het schoolgaande leven langzaam, maar te luidruchtig naar mijn zin, op gang. Ik ging naar het toilet, deed alles zo zacht mogelijk om mijn dochter en mijn vriendin niet onnodig vroeg wakker te maken.
Ik liep terug naar bed en zag in het voorbijgaan aan weerszijden van het logeerluchtbed twee vakkundig weggetrapte dekens liggen met in het midden, op het bed, twee blote benen. Ik legde de dekens er weer overheen, stapte in mijn eigen bed en bleek nog een slaaptegoed te hebben van een dik uur. Vette bonus!
Ik werd wakker van een toiletgaand kind dat vervolgens triomfantelijk in ons bed tegen me aan kroop. Ze had heerlijk geslapen, zei ze, en ze had helemaal geen last gehad van het langzaam leeggelopen luchtbed…

Goed, laatstgenoemde ligt inmiddels zijn roes te ontluchten in de vuilcontainer en er staat een nieuwe op het boodschappenlijstje. Hopelijk viert die binnenkort met ons de volgende succeservaring.

12 gedachtes over “Luchtige nacht

  1. Goedemorgen, ik had al een vermoeden dat het iets luchtigs met het luchtbed zou zijn, maar wat een mooi verhaal, zo bijzonder mooi, behalve die droom, die zou wat meer vluchtig kunnen zijn,Wat een nare vliegende zoemende mug

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s