Kastje dicht

De poppen waren nog volop aan het dansen, waren nog lang niet klaar en toch ging het kastje alweer dicht. Daar zat ik dan met de handen in het haar van de bokkenpruik. Het voelde vettig aan en ik besloot het met het badwater weg te gooien. Dan kon het kind van hiernaast ondertussen mooi de was doen.
Er werd gejammerd en gehuild, gestompt en geslagen, maar ik kon me er niet druk om maken. De soep vroeg om aandacht, ik schraapte de aangebakken laag onder uit de kan en diende het van repliek door het zo in mijn loden pijp te gieten: zo zout en zo heet had ik het nog niet eerder gegeten.
Stoom afblazen bleek zoiets als mosterd na de maaltijd en ik besloot om dan maar geduldig met een mond vol tanden op de blaren te gaan zitten. Een erwtje eronder zou wonderen doen. Daarbij: ik moest mijn krachten sparen omdat ik wist dat ik later die dag nog heel wat water naar de zee zou dragen. Een bodempje leggen, zoals dat heet. Een beetje stratenmaker op zee weet waar ik het over heb. The show must go on.
De zon zond nog snel een oogverblindende overvloed aan stralen en ging tenslotte sissend onder in de Zuiderzee. Zak jij maar lekker door de stront, mompelde mijn schaduw tegen het raam dat ik tegen het licht hield. De nacht viel met een klap.

9 gedachtes over “Kastje dicht

  1. Bisbisbis…wat kan ik hier nog aan toevoegen? De Nederlandse taal en al haar gezegden en spreekwoorden worden in de enorme woordencentrifuge die Ego heet dolgedraaid en uitgeperst tot de Echo’s zelfs in het heelal aan de achterkant van de maan weerklinken…..voor astronauten ‘rare ruimtemuziek’ las ik laatst 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s