Ontzettend kind #paraciteren

“Nou ja, en toen bleek ze dus ont-zet-ten-de AaDeeHaaaaDee te hebben, dus ja, toen was het natuurlijk gelijk – huppekee – met van die pillen. Ont-zet-tend ander kind nu. Ja joh, rústig. En soms toch even weer druk, maar dan gelijk – húp – die pillen. Ja, voor iedereen zo-veel beter. Echt hoor.”

23 gedachten over “Ontzettend kind #paraciteren

      1. En met een mond vol tanden? Weet je, deze mensen hebben vask een te kost aan kennis, gaan vaak ook niet op onderzoek uit of hebben sowieso geen flauw benul dat er ook nog andere wegen bestaan. Ontwetendheid is hier weer de grootste boosdoener… :(.

  1. Goeiemorgen Johan,

    Weet je toevallig nog dat ik helemaal uit m’n dak ging toen ik Ritalin voorgeschreven kreeg? Dacht dat alles ermee opgelost was. Een aardig staaltje van wishful thinking 😉 Lees trouwens elke ochtend je stukken. Dat hoort bij m’n ochtendritueel inmiddels en ik hoop dat je er nog lang mee doorgaat. Cheers!

    1. Dat weet ik nog heel goed! Maar inderdaad…geen gouden ei, om het zo maar te zeggen :-/

      Dat vind ik fantastisch om te lezen en weten, dank je wel! Ik ben wel van plan nog een tijdje door te gaan 🙂

  2. Nu hoor ik al bij de senioren…..heb altijd moeite als een kind dit stempel opgedrukt krijgt.Natuurlijk klinkt het oubollig als ik zeg dat men dit vroeger niet kende.Drukke kinderen en ook ouderen waren er toen ook.Maar nu het bekend is en een naam heeft zou ik persoonlijk toch voorzichtiger zijn met maar direct pillen in te laten nemen.Maar jaaa..wat moet dat moet hoor ik dan zeggen.In sommige gevallen moet de “drukte’ er misschien even uit…en dan kun je altijd nog zien dat je het wat afremt. Maar ja…wie ben ik?En een leuk compliment voor je lees ik bij Hein Baks, verdiend is het. Ik bagatelliseer ADHD niet hoor, het kan inderdaad heel erg zijn, het is een aandoening, maar ik ken iemand die altijd heel rustig is en stil,Dat is de andere kant weer.Die heeft het moeilijk dat ze niet altijd spontaan met alles mee kan doen.Zo zie je maar..

    1. Overal een pil voor, dat is – kort door de bocht – de natte droom van de farmaceutische industrie. Met alle gevolgen van dien. Kinderen aan pillen bijvoorbeeld. En wat te denken van hoe makkelijk er ook allerlei antidepressiva worden uitgedeeld.
      Maar goed. Ik was vooral geschokt dat er zo makkelijk (en zo hard) over werd gesproken.

  3. Hier….een blikje Cola om je pilletje in te nemen, goed zo: wil je ook nog een ijsje? Och och, wat een lief kind ben je toch, neem nog maar een snoepje, of wil je een reep? Weet je wat, we gaan straks een Happy Meal eten met een lekkere grote beker …… Ooohhh, nu word je toch wat onrustig: hier neem even een pilletje…en een blikje Co…o, shit, de Cola is op, nou, neem maar een Red Bull dan. Krijg je straks een lekkere grote Cola bij……

  4. Aldus ons mam.. Nog steeds bezig van die zooi af te komen. Daarentegen kan ik wel teksten langer dan een sms lezen zonder 5 keer de draad kwijt te raken. Maar de vraag is of ik dat ook had gekund wanneer ik geen paardenmiddelen gevoerd had gekregen, die maken de simpelste dingen er namelijk ook flink moeilijk op. Een kind pillen voeren is voor mij dus een gevoelig onderwerp; ik zal mijn ‘nuchtere zelf’ misschien wel nooit leren kennen. En je bij alles afvragen ‘Ben ík dit of zijn het de smarties?’ is eigenlijk net zo deprimerend als dat ik me een leven zonder psychofarmaca voorstel (sterk gebaseerd op wat me verteld is door de veredelde ‘dealers’). Maar op zulke ‘problematiek’ vinden ze ook wel iets, zodat je je niet ongemakkelijk hoeft te voelen in je chemische gevangenis. Want stoppen is taboe; het is immers ‘voor iedereen beter’ dat ik op de medicinale manier mijn emoties reguleer i.p.v. dat ik de mensen die zulke onzin uitslaan als in je citaat even ‘opzij neem’.

    Mooi weergegeven, die gevaarlijke onwetendheid en de heersende gemakzucht. Als dit soort uitspraken nou eens voor meer mensen alarmerend was ipv doodnormaal..

      1. In mijn geval sowieso, er wordt hard aan gewerkt.

        Wat betreft ‘het algemeen’ ligt mijn hoop toch een stuk lager. ‘Normaal’ wordt steeds kleiner terwijl ‘abnormaal/speciaal’ groeit. En daar is ‘pokon’ bij nodig, gezien het niet buiten de perken mag gaan groeien. Tegenstrijdigheid zet in deze kwestie de toon, als je het mij vraagt :/ Alles indelen in diagnoses en tegelijkertijd roepen dat we speciaal zijn, terwijl we met z’n allen zó speciaal zijn dat we over één kam te scheren zijn. Da’s toch niet normaal?:P

        1. Haha! Kan ik je alleen maar gelijk in geven. Het is absurd. Misschien dat het een aanloop is naar een pilletje dat ons een extraordinair gevoel geeft. Hoewel… Die bestaan al… Hm… Ach, ecce homo. Een lekker stelletje bij elkaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s