Van weggeweest

Zo dan. Daar zijn we weer. Wat was er nu allemaal aan de hand? Nou ja, niets ergs. Verre van. Het was een topweekend. Met MANKES twee optredens in Duitsland.
Op zaterdag een lief festival middenin de bossen van Heiligenwald, naast een meer. Idyllische plek. Fijn gespeeld. En ja, wij waren erbij toen Duitsland de Italianen versloeg. Man, das war toll. Voor hunnie dan. En wij juichten mee. Vooral omdat ondergetekende had voorspeld dat het allemaal goed zou komen voomankes-sonnenbergr onze Duitse vrienden. Zij niet. Zij waren doodsbenauwd. Nergens voor nodig – dikke ziejewel! Iedereen blij.

Een dag later speelden we in het voormalige stationsgebouw van Würzbach. Ook al een mooie plek. Het gebouw ademt historie en ligt gewoon nog pal langs het spoor met alleen het perron als buffer. De trein kun je zowat aanraken. Waarom het gebouw niet meer wordt gebruikt als station, is me niet duidelijk. Geen ramp, want nu konden wij er spelen. Bofkonten zijn we.

Een weekend ook van nieuwe mensen leren kennen en oude vrienden eindelijk weer zien. Gerd bijvoorbeeld. De man achter Sonnenberg. Een Duitser die al twintig jaar in Liverpool woont, maar nog ieder jaar zijn wortels in Saarland bezoekt. In combinatie met optredens misschien wel de perfecte korte vakantie. Ik ken hem al een jaar of wat. Altijd gecombineerd met de diverse muzikale levens die ik leid. Of lijdt, whatever. Vorig jaar zag en hoorde hij ons voor het eerst als MANKES. We openden toen voor hem tijdens een huiskameroptreden in Amsterdam dat wij dan weer hadden geregeld voor hém. Zo gaan die dingen in de muziekwereld zoals wij die graag ervaren. Lang verhaal kort: hij vond het fantastisch en beloofde ons toen dat wij dit jaar in Saarland zouden spelen. En zo geschiedde. Inmiddels weten we ook dat het hier gelukkig niet bij zal blijven – dit sma
akt van alle kanten naar meer. Snode plannen zijn al gesmeed.

Het zijn bijzondere gebeurtenissen. Tours. Lang of kort, maakt niet uit. Het is intensief. Een bubbel, cocon. Ook nu. We leerden nog meer lieve mensen kennen. De dochter van Gerd13320417_1349343895080813_2113497283314503488_o bijvoorbeeld. En Dirk. Zijn jeugdvriend waar we allemaal logeerden. Een mooie en intrigerende man met een levensverhaal als een boek. Zoals iedereen een verhaal heeft als je de tijd krijgt en neemt om te luisteren. Naast het spelen een prachtig fenomeen.

Het voelt alsof we drie weken in plaats van drie dagen op pad zijn geweest. Vijf uur heen, vijf uur terug. Diep in de nacht thuis komen, spullen uitladen, auto wegbrengen. De schijnbaar onverwoestbare Daihatsu Cuore (ja, dat mag ook wel eens gezegd, hallo!) die we altijd mogen lenen en waar alles precies in past. Hopelijk gaat ze nog lang mee.
Van slapen kwam weinig. De warme indrukken en de letterlijke warmte d
ie nog steeds in ons huis hing. Uiteindelijk toch in slaap gevallen. En dan rond een uur of acht de Dienst Onderhoud Buitenruimte die het onkruid komt wegsnoeien en bomen versnippert. Goedemorgen.

De realiteit was overigens alleshalve vervelend. Met mijn brakke kop een uur of wat later de trein in naar Rotterdam. Dochterlief die haar basisschoolcarrière afsloot met een musical die ze met de hele klas zelf hadden bedacht. Om dan maar weer eens bevestigd te krijgen wat een fijne, geborgen plek die school altijd is geweest. Een groep vrolijke kinderen te zien uitvoeren wat ze wekenlang hebben voorbereid (zelf de decors gemaakt, ook dat nog) en gerepeteerd. De meeste kinderen heb ik als kleuter de klas zien binnenkomen. Die acht jaar is voorbij gevlogen. Een vet cliché. Ik ben – wanneer ik maar enigszins kon – met ze mee geweest op schoolreis en kamp, naar de kinderboerderij en op museumbezoek. Ik heb ze twee keer voor mijn neus gehad bij het geven van een korte muziekworkshop. Schatten van kinderen, echt. Net als de juffen en meesters. Mijn dochter neemt afscheid, maar ik ook. Dat besefte ik pas gisteren echt. Tijd vliegt en zoals ik steeds zeg: ik vlieg gewoon maar mee. Zo kom je nog eens ergens.

13 gedachten over “Van weggeweest

  1. Wat een bijzonder mooi verhaal en wat een geweldige belevenissen, ik proef en voel alleen maar vriendschap hier in en liefde voor je meiske,Wat hebben jullie in Duitsland genoten en wat een feest bij het afscheid van de school van een kind wat ook met de tijd mee vliegt,zo is het gewoon en niet anders ook zo mooi dat de optredens goed en fijn waren…ja een mooi verhaal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s