Stof

de zon schroeit een gat in de dag een deken op het gras een boek een flesje water markeren het dommelend bestaan
hoe graag ook hoe dringend ook het is onmogelijk nu te zoeken naar de schaduwzijde van het leven en zelfs de onvermijdelijke dood lacht ons stralend toe

oh het geluk zij geprezen wanneer in een onvermoed hoekje van de schuur een insect al dagenlang op zijn of haar rug vecht voor nog een zuchtje leven en wolken voor de zon gedreven geven hun koele kus aan de maan die vol haar licht schijnt over het zojuist tot stof vergane beestje

morgen belooft ons regen

14 gedachtes over “Stof

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s