Voort met dat zand

Het voordeel van zelf je werkuren indelen, is dat je op een gewone woensdagmiddag kunt besluiten naar Zandvoort aan Zee te gaan. Niet de meest tot de verbeelding sprekende kustplaats, althans, niet als je liever in alle rust naar de zee wil kijken. Maar het is vanuit hier gewoon zo makkelijk te bereiken met de trein.
De vrouw des huizes viert haar vakantie, en kon ook wel een uitstapje gebruiken na twee dagen decorstukken maken, fotograferen en turen naar het computerscherm (MANKES video in de maak!), dus huppekee – tegen het einde van de middag trokken we eropuit.

Tegen half vijf waren we op het strand. Een prima tijd om nog een beetje langs de kustlijn te wandelen en even later een half uurtje op een handdoek wat voor ons uit te mijmeren. Behalve een hele hoop gebakken mensenvlees, zagen we ook gigantische Jan van Gents (of zijn het nu toch kokmeeuwen? Of allebei?) met een fucken jullie lekker eind op dit is ons strand en bedankt voor alle teringzooi maar ook het vele lekkers-uitdrukking. Er vloog op z’n tijd ook een drone over. Die bleef dan gezellig een beetje boven de menselijke barbecue hangen en vloog dan weer verder. Dat herhaalde zich elke paar minuten. Beetje vaag, maar het zal wel bij de strandbeleving anno nu horen, weet ik veel. We hebben naar dat ding gezwaaid. Je moet toch wat. Hij hangt daar maar, heeft ie ook een verzetje.

Het duurde gelukkig niet heel lang voordat de meeste mensen (medium, rare en done) vertrokken. Om zes uur moet tenslotte het eten weer op tafel staan, ook in Zandvoort. Voor ons tijd om wat schaamteloze selfies te maken en eindelijk de rust om een lekkere clichéfoto te schieten die gewoon hoort bij een eindvandemiddagbeginvandeavondstrandbezoek. Ondanks dat ik best tevreden ben over de originele foto, kon ik het toch niet laten om er weer een beetje mee te klooien. Ik keek naar het eindresultaat en dacht aan het verzamelalbum Standing On A Beach van The Cure. Voor de feitjesliefhebbers: tevens de openingszin van het nummer Killing An Arab, dat later werd omgedoopt tot Killing Another. Blijkbaar dwong de tijdgeest tot aanpassing.

Hoe dan ook: de bewerkte foto heb ik voor het gemak ook maar Staring At The Sea genoemd. Het mag een naam hebben.

crna75cwcaau_q7
staring at the sea (ego echo)

15 gedachtes over “Voort met dat zand

  1. Mooi verhaal en dat vanwege een eind van de middag begin van de avond beleving en zie ik op de foto ook nog een ‘duikelaarengeltje?’ in mijn verbeelding wel. hoe dan ook, het is prachtig, echt mooi

            1. Er stond ergens een babyboom met veelsteveel takken. En besjes. En blaadjes. Komt ellende van. Dat weten we nu. Wisten ze toen maar wat we nu weten. Baby’s, booming business.

              Zo. Tijd om te slapen. Of minimaal een poging tot. Anders blijf ik associatief raaskallen 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s