Kuil

Ik kan kiezen: of de auto uit en de kuil in, of in de auto blijven en dan met dat ding ontploffen. Makkelijke keuze, ondanks dat er in de kuil een enorme slang leeft. Zeggen ze. Dat risico wil ik wel nemen – het lijkt me nog altijd iets om tegen te kunnen vechten in plaats van zonder slag of stoot te worden opgeblazen. Dus ik spring zonder aarzeling de auto uit, de kuil in en verwacht ieder moment de klap te horen.

In de kuil liggen twee mannen. Ik ken ze niet, maar ze leven en zien er niet uit alsof ze ook maar op sterven liggen. Die slang is dus een fabeltje, besluit ik. Ze maken wel een nerveuze indruk, alsof ze doodsangsten uitstaan. Dat snap ik, want die auto staat doodleuk boven aan de rand van de kuil en kan ieder moment de lucht in gaan en dan komt er ook vast iets naar beneden. We moeten dekking zoeken en snel ook!

Precies op dat moment grijpt één van die kerels mij van achteren vast. De andere pakt mijn benen en ik kan met geen mogelijkheid nog ontsnappen; die gasten zijn sterk! Ze zeggen niets en klemmen me steeds harder vast. Ik probeer me uit alle macht te verzetten, ik worstel, maar bij iedere beweging wordt hun greep nog maar steviger, massief zelfs.

Dan zie ik vanuit mijn rechter ooghoek een slang. Dus toch! Godverdomme! Het beest is enorm en zoals ik daarnet geen moment twijfelde om uit de auto te springen, zo doelgericht is dit beest. Hij komt recht op mij af, spert zijn bek letterlijk wagenwijd open en ik weet dat ik tussen nu en een halve seconde de tanden in mijn buik en borst zal voelen. Ik schreeuw het uit, terwijl ik me, net voor de slang toeslaat, realiseer dat ik helemaal niet zeker weet of er explosieven in de auto zitten. Iemand zei het en ik geloofde het direct. Ik sprong eruit.
Ik kijk omhoog, zie de auto staan aan de rand van de kuil. De koplampen aan, het portier open, de motor draait nog.

Ik schreeuw nog een keer. Maar wat ik hoor is geen schreeuw, het is hooguit een schor en rochelend geluid.

10 gedachtes over “Kuil

  1. Weer zo’n ellendig nachtmerrie? bah… En die zijn het ergste ,zo levensecht…eng!!!!! Sterkte bij de verwerking, want het kan lang om je heen blijven staan.

    1. Ik word altijd wakker en schrijf het dan op. De grote lijnen. Al ia dar meestal niet nodig, in de ochtend weet ik het nog.
      Haha! Ja, uit mijn systeem. Zoiets als het wat het eerste bakje koffie doet, dat het lekker doorloopt, zeg maar… 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s