Volwaarde

De wereld van de schrapende zelfstandige eenling is een wonderlijke. Een harde ook. Geen poot om op te staan als je structureel net genoeg bij elkaar kunt schrijven, redigeren en checken om elke maand braaf je verplichtingen te voldoen en een opdrachtgever zomaar kan zeggen dat ze ermee stoppen. In dit geval de grootste en dus belangrijkste pijler in het broze ondernemersbestaan. Dan valt er ineens twintig uur per week aan relatieve zekerheid weg. Van de vijfentwintig die ik er maximaal kan doen, is dat best, eh, veel.

Het risico van het vak, jazeker. Het is ook niet om te klagen. Maar ik moet mijn ei nu eenmaal ergens leggen en dat kan hier prima. Wie weet komt er uiteindelijk weer iets moois uit. Met vage kreten als hoop en vertrouwen kan ik niet zoveel. Het komt of het komt niet. Net zoals het gaat wanneer het gaat.

Weet je, het was ook niet de meest spannende job die ik daar deed. Ik vroeg me bijzonder vaak af: waarom doe ik dit? Schrijven en controleren van wervende websiteteksten die vooral bedoeld zijn om Google te pleasen. Rankings, SEO, linkbuilding: het guitige monster dat zich graag voor onze vragen een slag in de rondte zoekt is er dol op. De kans dat de schrijfwaren daadwerkelijk door mensenogen werden gelezen, was bijzonder klein. Is bijzonder klein, want het is werk dat nog steeds wordt gedaan. Ook door mij, maar dan voor anderen. En waarschijnlijk zal een nieuwe opdracht ook weer iets dergelijks zijn. Ik muts nu eenmaal graag over komma’s en punten. Niet dat ik zelf zo perfect de regels toepas, maar dan nog mag ik er graag een potje tegenaan zeuren. Ik weet het uiteindelijk altijd beter. Vind ik. Ha.

En toch is het idioot. Precies dat soort onzinwerk. Het slaat nergens op, heeft geen enkel nut. U weet, lieve lezer, dat ik sowieso alles zinloos vind en dat mij dat zelfs geruststelt. Zoveel liever zou ik zien dat wat op z’n minst waardevol is, zou worden beloond. Veel liever scharrel ik een onafhankelijk bestaan bij elkaar door bijvoorbeeld een praatje te maken met een eenzame buur(t)genoot. Taalles voor verse Nederlanders door vooral te praten in groepjes. Een spelletje te doen met een stel overjarige luierbewoners. Kopje koffie erbij. Een wandeling maken. Kortom: oprechte aandacht. Het liefst gewoon schenken. Een gift. Het lullige is dat juist dat geen droog brood oplevert. Terwijl ik ervan overtuigd ben dat juist door echt mee te leven onze wereld een stuk leefbaarder wordt. Is. Meeleven is leefbaar zijn.
Maar nee. Het is werk voor vrijwilligers. Onbetaald. Het heeft blijkbaar geen waarde. En daar gaat dus een hoop mis.

Pleit ik hier tussen de regels door voor het basisinkomen? Ja. Inderdaad. Dat ook. Het zou zoveel meer opleveren als mensen niet meer van eindje van eindje hoeven te knopen. Wanneer de race der ratten een gelopen koers zou zijn. Wanneer je zelf kunt bepalen of je behalve die basis nog iets extra’s zou willen verdienen met een bullshitjob. Of gewoon het werk (blijven) doen waar je ook blij van kan worden. Ik denk hier aan de echte ambachten. De bakker, postbode, kunstenaar, leraar, verpleegkundige, buurthuismedewerker, loodgieter en vuilnisophaler. Om er maar een paar te noemen. Werk van belang en onschatbare waarde. Allemaal moeten ze sappelen. Ieder op hun eigen niveau.

Soms kijk ik naar zo’n kantoorpand. Ik weet hoe het daarbinnen is. Been there, done that, twaalf steden, dertien vergissingen. Ik zie ‘m zitten met zijn vers gestreken overhemd en gladde smoelwerk achter een laptop in een kantoorpand op de elfde etage. Hij kijkt soms even naar beneden, naar zijn dikke wagga die daar staat te shinen, wedden? Niemand die weet wat ie daar uitspookt. Hij schuift wat met imaginaire getallen, regelt een lunch via zijn secretaresse (lang leve de rolverdeling) en boert na acht uur ’s avonds nog een welverdiende Chardonnay uit. Tevreden, want hij heeft weer een paar losers een poot uit weten te draaien met een kulverzekering, een luchtkastelenpolis en tussendoor nog wat subsidie binnen weten te harken voor het inhuren van een tussenmannetje die dan weer wat geld snaait via een ander potje. Balletje balletje voor lullo’s.

Moraal van het verhaal: een bijstandsgerechtigde mag met behoud van uitkering, na het invullen van allerlei formulieren en volgen van regels die niemand snapt, een onbezoldigde stage snuffelen in een zorgflat. De reetkever op de elfde verdieping verdient daar weer een leuk sommetje mee dankzij zijn wervingenselectiebeeveetje, via een stichtinkje om nog wat geldstroompjes mee af te vangen.

Ben ik kort door de bocht? Zal best. Toch kijk ik mezelf liever in de spiegel en schrik dan alleen van mijn slapeloze kop, dan dat ik me kapot schrik van de weerspiegeling die het daglicht niet verdraagt. Liever leef ik zo oprecht mogelijk, dan dat ik sterf met bankrekeningen vol geld bij elkaar gelogen over de rug van anderen.

Daarom dus mijn weerzin, mijn innerlijk verzet tegen het werk dat ik (ook) doe: lege hulzen in elkaar flansen en online zetten. Ik kan mezelf alleen maar sussen door te denken dat ik in ieder geval geen uitkering nodig heb, mezelf op deze manier al hortend en stotend door het leven help. Zo goed en zo kwaad als het gaat met een lichaam dat de moed allang heeft opgegeven. Hier op tweehoog met uitzicht op de overburen en hun eeuwige beddengoed op het balkon. Mijn bankrekening ligt zeer binnenkort op apegapen, alweer. Net nu het na jaren weer eens een nauwelijks zichtbaar beetje kleur op de wangen kreeg. Het was in ieder geval heel eventjes stabiel.

Het is niet anders. Op naar het volgende avontuur. Mijn geest is aardedonker, maar sterk.

8 gedachten over “Volwaarde

  1. Ach jo, SEO-schrijvers zijn er zoveel. En ze leveren alleen maar ruis op voor wie écht wat zoekt. Laten we hier in Denia maar eens een akoestisch optreden van Mankes organiseren. Bij zonsondergang….dan ontdekt worden in Spanje, export naar Zuid Amerika. Bye Bye Amsterdam, de wereld roept! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s