Schuren

De ontelbare koffiekringen lagen als herinneringen op tafel. Je kon ze alleen wegkrijgen door het blad grondig te schuren en daarna opnieuw te lakken. Maar uiteindelijk zou het geen verschil maken. Jij en ik, wij allemaal, wij zouden het weten en nooit vergeten.

Heel soms gebruikten we een onderzetter. Zo’n kurken schijf. Alsof we wilden voorkomen dat nieuwe herinneringen de oude zouden kunnen vervagen. Maar als je ons vroeg een eerlijk antwoord te geven, dan zouden we niet eens meer precies weten welke kring bij welke herinnering hoorde. De vraag werd gemeden als de pest. Iedereen wist allang dat de kringen de boel verdraaiden.

10 gedachten over “Schuren

  1. Ah, onze eettafel is die uit mijn ouderlijk huis. Ook koffiekringen, veel onverslijtbare wijnkringen. En de bruin-zwarte gootjes langs de randen van de peuken van mijn moeder. Fijne herinneringen. Niks schuurpapier 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s