Slagzij

De schaduw van de hijskraan valt over de driezitsbank. De zon verwatert en maakt slagzij. En hier voor me, in die oneindig diep zwarte spiegel, is helemaal niets wat het lijkt.
Ach, weet je, zegt ze, uiteindelijk is het allemaal een kwestie van de herrie, al die geluiden binnen en buiten, in de juiste volgorde zetten. Meer niet.

Ik haal mijn schouders op, loop naar de kast met cd’s en kies Killing Joke uit. Eerst nummer vijf. Keihard. The Wait. Ik schreeuw het mee. Daarna skip ik direct terug naar het begin van de cd, het eerste nummer. Requiem. Het blijft goed. Door tot het einde, terwijl ik er zelf doorheen dender met de stofzuiger. Het voelt als heiligschennis. Daarna de stilte. Al is die relatief.

Inmiddels is de zon helemaal bedekt door wel vijftig tinten grijs. Erg opwindend is het niet. Net als het boek. Al heb ik geen idee, want ik las het nooit en ben het niet van plan ook. Na het moordend tempo waarin ik de Chaos trilogie las, kan ik me sowieso nog niet zetten tot iets anders. Komt wel weer. Over een poosje. Eerst op adem komen.

De wasmachine is klaar met zijn rondjes. Tijd om de zin van het leven op te hangen.

kraanvogel

10 gedachten over “Slagzij

  1. Wat een geluk ,dat huishouden…. kun je herrie maken door de herrie heen, maar ach ,het neemt niet weg dat ik hoop dat de herrie die jij door jouw geluiden op een goed volume te zetten probeert te verdrijven,eens gauw klaar zullen zijn, je verhaal is in ieder geval wel komisch als het niet zo’n vervelende reden had. Sterkte

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s