Ridders in de wei

Ik ga achteruit. Verleden in het heden.

Metalen rekken in beton gegoten als soldaten op een rij, schuiven met ruim honderdtwintig kilometer per uur vanaf rechts mijn blikveld in. Hier staan ze, jaar in jaar uit. Roest en betonrot zijn hun natuurlijke vijand. Ondergescheten door vogels, slechts op bezoek, op doortocht. Naar waar de zon nog schijnt. Maar dat is wel het laatste waar deze strijders, kloeke ridders in het veld, zich druk om maken. Hier vechten zij voor hun bestaan. Hitte, vocht, extreme kou en droogte, dát is overleven. In de echt verbonden door een geduldig golvend lijnenspel in de lucht.

En hier in de stoel voor mij is zij nu al minutenlang in gesprek. Zij vindt het super wanneer ze in de Cc wordt gezet. Zegt ze.

Kijk, nu ga ik ineens vooruit, naar waar de toekomst nooit wacht.

12 gedachten over “Ridders in de wei

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s