Genezen

Ik droom al bijna een week elke nacht van je. Nu was je al wel vaker in mijn nachtfilm verschenen, maar niet zo vaak achter elkaar. Er zaten soms maanden, soms jaren tussen. Het is ook niet zo dat ik je zo goed ken, maar zo tussen twaalf en vier ’s nachts maakt dat sinds enkele nachten helemaal niets uit. Nou, oké, ik ken je wel heel goed, maar alleen van een afstand, als fan van jouw kunsten.
Steeds opnieuw hebben we nachtelijke gesprekken. Geen ingewikkelde dingen en vaak ook over heel praktische dingen, een soort wie doet wat en wanneer. De gesprekken zijn kort. Dat komt omdat wij elkaar in mijn dromen juist wel heel goed kennen. We hebben aan halve woorden genoeg.

Ik zeg je, het is vreemd wakker worden na zo’n intensieve nacht samen. Ik heb verder geen idee wat ik ermee moet. Ik wil er ook niet iets mee, trouwens. Het is gewoon zoals het is. Maar weet je, ik begin me inmiddels zorgen te maken. Ik ben bang dat ik van de week zomaar ineens op Teletekst, Twitter, of waar dan ook, lees dat je dood bent. Ik weet niet of ik dat wel aankan, nu, na al onze nachten samen. Ik wil je dus vragen om nog een poosje te blijven leven. Ik wil je in mijn dromen nog niet kwijt, en dat kan, hoe gek het ook klinkt, alleen maar als jij er ook in het echt nog bent.

11 gedachtes over “Genezen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s