Vrijstelling

Op vrijdag vieren we de vrijheid. Al is en blijft het een zeer relatief begrip. Filosofisch kunnen we daar een stevige boom over opzetten, maar dat doen we een andere keer. Vrijheid van bomenkap, noem ik dat.

En toch, wanneer ik bijvoorbeeld gisteren lees dat er een herdenkingscommité is dat bepaalt, ofwel dwarsboomt, wat er herdacht moet worden, dan is dat geen vrijheid. Dan is er sprake van, zoals wijlen Bill Hicks dat zei: you are free to do as we tell you. En ja, zo is het ook. Vind ik. Maar pas op, voor ik het weet begin ik toch aan die filosofieboom. Ga ik niet doen. No worries. Maar toch, hè.

Moet ik ook ineens denken aan die tekst van het Klein Orkest: maar wat is nou die vrijheid…? Tja, wat is het? Het is vooral relatief. Zoals alles. En zo kan ik alles in al mijn ervaren vrijheid kapot relativeren. Heerlijke bezigheid. Maar oké: ga het vieren zoals je het wilt vieren, wat je ook viert. En sta af en toe even stil, ook vandaag, bij al die mensen die niet zo heel veel te vieren hebben. Vluchtelingen bijvoorbeeld. Opgejaagd. Die vechten om te overleven, als ze al overleven en niet ‘gewoon’ dood neervallen van de honger – of wat dan ook waar ik me (gelukkig!) niet eens een voorstelling van kan maken – of verdrinken.

Vanuit dat perspectief vond ik de laatste zin in het Teletekstbericht over het niet doorgaan van de vluchtelingenherdenking op z’n minst wrang: ‘Met de herdenking wilde de organisatie een link leggen tussen oorlogslachtoffers van WOII en vluchtelingen die recent omkwamen op hun vlucht naar Europa. Onder meer het CIDI vond dat hierdoor de dodenherdenking zou verwateren.’

8 gedachtes over “Vrijstelling

  1. En nu Zwarte Piet nog even weg is staat Nederland op dit onderwerp in smakeloze discussies – opgestookt door reaguurdersplatform ‘de dagelijkse standaard’ – opnieuw tegenover elkaar. Ik liep er per ongeluk tegenaan via Feestboek…..te voos om te lezen, bah!

  2. Ik vind dat ik me moet aansluiten bij jouw idee over deze vrijheid, maar ook bij de van de gedachte van bloggersterk.het blijft relatief en toch…..tja, ik denk hier ook wat meer over na, maar voel me ook erg betrokken bij wat mijn vader (jouw opa) en vele anderen in die jaren hebben meegemaakt,De martelingen, enz. en het gebeurt nog steeds, Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, en dat neemt niet weg dat ik er ook aan denk wat anderen die dus niet in die oorlog waren, maar nu wel in andere oorlogen, mijn hart gaat naar hen uit.Daarom gaat onze vlag uit, omdat het in dit vrije land nog kan.Mooi verwoord heb je het weer

    1. Dank je. Vrijheid zou de norm moeten zijn. Al vraag ik me af of dat ooit gaat gebeuren. Daarom, we mogen in onze handjes knijpen. Ik neem er een kop koffie op 🙂

  3. Wat vreselijk onkies die laatste zin! Ik denk maar zo: bevrijding heeft voor iedereen een andere betekenis dus viert iedereen het anders, het belangrijkste is DAT je het viert, bewust zijn van… 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s