Brinkervinger

En maar wachten op die doorbraak. Komt ie wel, komt ie niet? Waarschijnlijk niet. Never nooit niet. Dat wordt dus voor eeuwig en altijd met die vinger in deze vermaledijde dijk. Spijt? Als haren op m’n hoofd! Natte haren, ook dat nog. En koud. Koud! Niet normaal meer zo koud.
Geen idee waarom ik zondig mijn vinger in dat gat moest steken, echt niet. Maar ik deed het. Kijk, in het begin was het voor sommige Engelstalige ramptoeristen nog een o zo leuk grapje: The little boy put his finger in a dyke. Tja. Lachen joh. Het zal wel. Na jaren en jaren kou vatten is zo’n grapje niet bepaald iets waar ik warm of op z’n minst warmer van word. Het zij zo.

Toch hoop ik stiekem dat de hele mieterse boel bij Lobith niet te houden is. Dat het water mij alsnog – hoe wrang ook – uit mijn lijdzaam verleden verlost. IJdele hoop, ik zeg je.
Ja hoor, daar zijn ze weer. De waterlanders. Gotsamme. Ook nog een potje staan grienen hier. Zo zielig ben ik. Oh, zo zielig. Sjonge.

Hé, psst! Hoeveel vingers steek ik op? Galgenhumor, je weet toch.

10 gedachten over “Brinkervinger

  1. Mijn onderzoek loopt nog door.

    Vingerplanten en daarnaast gatenplanten staan meestal in kantoortuinen.

    Ach, laten we het maar groen en vrolijk bekijken.
    Groen en geel ergeren kan altijd nog ….

    Vrolijke groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.