Veldwerk

Muziek voor die hards. Of, vrij vertaald, wanneer je muzikaal moeite hebt met doodgaan. Toch is het ook heus weer niet zo heftig. Je moet gewoon jezelf de tijd en omgeving gunnen om het tot je te nemen. De rit uitzitten, dat vooral.

Waar heb ik het in godesnaam over? De laatste nieuwe release van The Weak And The Strong. Jawel. Twee verse nummers, geluidsstukken, soundscapes of hoe je het noemen wilt met de overkoepelende titel Hide and Low. Want laag zit er wel in. ‘We need more bass!!’, zoals John Lydon een jaar of wat terug de geluidsman in Paradiso beval. En zo geschiedde.

Verwacht een vervolg op I Am Not Scared (e t f records 2015), maar dan toch anders qua opzet. Ja, ik vertel het er maar even bij. Die vorige plaat was namelijk in zijn geheel opgebouwd uit losse akoestische thuisopnamen. Van een klokkenspel tot een gitaar en van een vallend muntstuk op de tafel tot een hamer op een blok hout. En stem, dat ook.
De nieuwe opname is gestoeld op veldopnamen. Denk aan de bouwwerkzaamheden hier aan de overkant en fragmenten van het optreden dat The Weak And The Strong afgelopen gaf op een festival in Utrecht. En dat, dat dan weer wel, volledig door de mangel gehaald en bewerkt met effecten. Van analoog naar digitaal. Een feest om te doen (al zegt ie het zelf) en een hel om naar te luisteren. Althans, voor de massa. Want het is net zo goed een heuse trip van heb ik jou daar. En alles daar tussenin. Hide and Low dus. Play loud!