Decoderen #paraciteren

‘Hallo? Hallo? Ja, hoi met mij. Nee, ik heb die van hem hier, die houd ik even bij me. Nee, ja, hallo, hij heeft er zo weer driehonderd aan data doorheen gejaagd, als een malle! Dus ik heb ‘m meegenomen en meneer kan heel even de pot. Het wordt steeds gekker. Het is toch ook idioot? De hele dag zit ie met dat ding. En, nee… Nee. Nee, wacht, hallo? Hallo??
Hè…
Ja, hoi met mij weer, ja, een beetje slechte verbinding ofzo. Ik zit in de trein. Dus ik wil het er ook niet te lang over hebben, doen we straks wel als ik thuis ben. Dat praat makkelijker. Maar, ik vind gewoon dat, hé? Ben je er nog? Hallo? Hallohoo??
Hè, verdomme!
Ja, hoi, met mij. Ja, ik weet het ook niet. Schiet niet op zo met die verbinding. Ik heb in ieder geval dat ding van hem hier bij me in mijn borstzak. Dan weet je dat. Ook straks niet mee gaan klooien, want je hebt de pincode nodig en na drie keer gaat het mis en dan ben je de lul. Dan heb je de PUK-code nodig. En die heb je niet. Nee, ik weet niet waar die is. Maar goed, straks als ik thuis ben, ja.
Oh, en wat ik eigenlijk nog wilde zeggen is dat ik zo pizza ga eten. Ja. Ik kijk wel of het erin blijft.’