#BeerputNL

Ik neem mij regelmatig voor om me niet meer op te laten fokken door de idiotie die politiek heet. En toch gebeurde het gisterenavond weer. Eigen schuld, dikke bult, want geheel vrijwillig ging de documentaire Beerput Nederland op. En ja, die is schokkend. Bizar zelfs.

Conclusie: wij hebben een overheid die al decennia lang stelselmatig, willens en wetens, letterlijk naar de pijpen danst van bedrijven. Niet alleen als het gaat om een zo aantrekkelijk mogelijk belastingtarief. Nope.
Milieuregels worden met medeweten en zelfs medewerking van onze overheid keer op keer overtreden. Door grote en kleine(re) bedrijven. Want, lieve lezers, heel bot: het gaat om geld. Veel geld. En dat is vele malen belangrijker dan de gezondheid van de burgers (wat overigens ook blijkt uit de talloze bezuinigingen in de zorg, maar dat terzijde).
Er worden jaar in jaar uit duizenden mensen vergiftigd en ziek; we kunnen wat onze pluchelovers betreft met z’n allen gewoon – letterlijk – de kanker krijgen. Tot op de dag van vandaag en de dag dat dit eindigt is nog totaal niet in zicht.
Voorlopig zitten we namelijk dankzij een meerderheid van diezelfde burgers met wat politieke partijtjes opgescheept die schaterlachend hun stemvee in de zeik nemen. Ik noem een VVD en CDA.

Nog een paar spoilers uit de docu: eind jaren zestig kocht Shell de grond bij Moerdijk voor 20 gulden (!) en het bedrijf kreeg een dikke vette subsidie toe. En toen ze in Delfzijl de zeehonden en vogels naar de kloten hielpen, zat niemand anders dan Ivootje Opstelten daar zijn worstenvingertjes bij af te likken. Kunnen we nog iemand toevoegen aan het lijstje criminele VVD-ers? Ja, verdomd: mevrouw Kroes. En vanzelfsprekend mag Markje Marktwerking Rutte niet ontbreken. Die overigens flink in het zadel is geholpen door onze eigen Playmobil Jan Peter Balkenende. Nog maar weer eens een bewijs dat de duivel regeert of Godelieke kneep destijds een oogje toe, dat kan ook.

Hoe dan ook: een overheid zou moeten beschermen en controleren op die bescherming. Maar onze overheid, zowel landelijk als lokaal, is een keiharde criminele organisatie en laat zich maar wat graag omkopen en influisteren door multinationals.

Hieronder de info bij de documentaire van de bijbehorende website. En natuurlijk een linkje naar de uitzending. Ja, anderhalf uur is een hele zit, maar het is een investering die je kunt terugverdienen door straks bij nieuwe verkiezingen eens stil te staan bij wat echt van belang is: een enigszins leefbaar milieu, goed voor alle dieren inclusief de wanstaltigste soort – de mens – en bijkomende gezondheid, of gewoon met z’n allen de ogen sluiten en gezellig de tering krijgen.


Beerput Nederland – link naar de uitzending
Overheid beschermt milieucriminelen
Eind 2016 staat een Nederlandse inzamelaar van scheepsafvalstoffen voor de rechter. Hij wordt ervan verdacht 30 miljoen liter giftig afvalwater uit Angola illegaal naar Nederland te hebben laten verschepen en te hebben gesjoemeld met transportdocumenten. Op papier is de giftige substantie keurig verwerkt, maar het gros van debetrokken afvalverwerkers kan volgens het strafdossier niet goed uitleggen wat ze met het afval hebben gedaan. De politie vermoedt dat een groot deel in het milieu is beland, wellicht ook in het IJ in Amsterdam.

De zaak is voor filmmaker-journalist Wilfried Koomen aanleiding voor een diepgaand onderzoek naar milieucriminaliteit in Nederland. Milieurechercheurs vertellen in de documentaire Beerput Nederland hoe frauduleuze afvalbedrijven al decennialang ongestoord hun gang kunnen gaan. Onderzoeken van inspecteurs naar milieumisdrijven worden gesaboteerd en verdachte bedrijven worden van hogerhand getipt over naderende politie-invallen.

Politici betrokken
Rode draad in Beerput Nederland is de bescherming die vervuilende bedrijven krijgen van zowel lokale als nationale politici. Bij alle grote milieuschandalen van de afgelopen 50 jaar, waaronder die van de bedrijven Booy Clean, EMK (Exploitatie Maatschappij Krimpen), Uniser en TCR (Tanker Cleaning Rotterdam) zijn Nederlandse politici betrokken, sommige zeer prominent.

Beerput Nederland kijkt mee met milieu-inspecteurs in de Rotterdamse haven en spreekt met criminologen, rechercheurs en politici. Angst voor aantasting van de economische reputatie van Nederland en marktwerking hebben de bedrijven ruim baan gegeven en onze gezondheid op het spel gezet. Ook bij recente milieuschandalen rond de bedrijven North Refinery, Odfjell en Chemie Pack knijpen politici willens en wetens een oogje dicht. Criminoloog Toine Spapens: “Iedereen profiteert, behalve het milieu en de leefomgeving van de mensen.” Ben Ale, emeritus hoogleraar van de TU in Delft: “De overheid is er niet om de burger te beschermen tegen vervuilende bedrijven, maar om de winst van bedrijven te maximaliseren.”

Bedrijfsleven
Het beeld dat oprijst uit Beerput Nederland is verontrustend. Kabinet Rutte III heeft met de installatie van het nieuwe ministerie van Economie en Klimaat aangekondigd klimaatplannen te gaan ontwikkelen in samenwerking met het bedrijfsleven. Maar als er één les getrokken kan worden uit de documentaire is het dat de handhaving van milieuregels niet aan het bedrijfsleven kan worden overgelaten. Als de overheid moet kiezen tussen economie en milieu, dan delft de laatste altijd het onderspit, luidt de onmiskenbare conclusie van Beerput Nederland.