Kikkerland

In de trein ruik ik de voorbijglijdende weilanden. Grasgeur. Veel groener dan dit wordt het niet.
In de verte tikt het de lucht aan die vandaag aarzelend wat pastelroze weggeeft, hoewel – het heeft bij nader inzien geen naam.
Een laatste flauwe glimlach van de zon en dat is het, hier blijft het bij. Morgen komt als vanzelf weer op.