Bakker

We hadden het woord zwanger nog niet uitgesproken of jij beviel van onze zoon Meel. Pas na twee dagen vertelden we het onze families. Ik denk omdat we ook zelf een beetje moesten wennen aan die hele toestand en ja, ook zijn naam leek wat twijfelachtig. Maar ja, die hadden we hem nu eenmaal gegeven en het voelde ook niet goed om het alsnog via allerlei bureaucratische constructies te veranderen. Allemaal gedoe en onze hoofden stonden er gewoon niet naar. Meel dus. Gekscherend zeiden we tegen elkaar dat we dan toch ook maar aan een tweede moesten beginnen. En die dan Bloem noemen. Al vonden we dat, behalve grappig, ook een beetje cynisch. We zouden wel zien. Ons leven was nu al verwarrend genoeg.