Slipper

Gelukkig duurde de betoverende witte wereld voor de zwartkijker niet al te lang. Zoveel vrolijkheid werd hem bijna teveel. Een mooi tegenwicht bood het nieuws met een rijke opsomming glijpartijen, relatief onschuldige ongelukken, verzekerings- en economische schade. Zo kon hij de wereld tenminste weer heel even aan. Want hij wist heus wel dat ook dat maar tijdelijk zou zijn. Zoals alles in dit ellendige leven.

Hij stond op, krabde aan zijn kont en keek naar buiten. Ha, het regende inmiddels. Heel even ontsnapte er een flauwe glimlach die zijn schrale lippen pijnigde. Hij likte er met zijn tong over en voelde de droge velletjes. Hij had vast nog ergens een oud potje vaseline staan, maar waar?